IS-3M (ZSRR, modern)

No, wreszcie coś ze sprzętu używanego przez Układ Warszawski – chociaż dosyć nietypowo: czołg ciężki IS-3M, który w większej liczbie był na uzbrojeniu tylko bohaterskiej Armii Czerwonej.

Wczoraj zakupiłem na wyprzedaży model IS-a z serii „Czołgi Świata” – model w zasadzie po wstępnym oskrobaniu z nadlewek, nawierceniu lufy i demontażu gumowych gąsienic był gotowy do przemalowania. Dostał w takim razie kolorek Humbrol Matt 155 i teraz grzecznie sobie schnie i czeka na dalsze zabiegi upiększające.

 

Kilka słów o naszym bohaterze:

Czołg ciężki IS-3 powstał częściowo w oparciu o konstrukcję czołgu IS-2, lecz otrzymał całkowicie nowy kształt kadłuba i wieży. Czołg miał starannie zaprojektowany pancerz o znacznej odporności na ostrzał dział przeciwpancernych. Charakteryzował się dużym nachyleniem płyt pancernych, sprzyjającym rykoszetowaniu pocisków i zwiększającym efektywną grubość pancerza. Kształt płyt nosa kadłuba określano jako tzw. "nos szczupaka"; czołg ten był także nieoficjalnie nazywany szczuka (szczupak), a na Zachodzie: Stalin. Pierwsze seryjne wozy zjechały z linii montażowych w 1945 r. i nie zdążyły wziąć udziału w wojnie. Konstrukcja ta wzbudziła duże zainteresowanie wśród aliantów zachodnich, którzy uznali IS-3 za niezwykle groźną broń (można mówić nawet o syndromie Stalinów – na które lekarstwem miały być prezentowany przeze mnie amerykańskie M-103 oraz brytyjski FV214 Conqueror).

Czołg wyposażony był w armatę D-25T kalibru 122 mm, znaną z czołgu IS-2. Zastosowanie tej armaty było jednak pewnym mankamentem tego czołgu, gdyż charakteryzowała się ona niezbyt dużą prędkością początkową pocisku i w rezultacie jej możliwości przebicia pancerza, pomimo dużego kalibru, odpowiadały niemieckiej armacie 88 mm z długą lufą, zastosowanej m.in. w niemieckim czołgu Tygrys Królewski. Ponadto, z powodu dużych i ciężkich nabojów, szybkostrzelność armaty była niska, a zapas przewożonej amunicji mały.

W trakcie służby, czołgi IS-3 były modernizowane. Pierwsza modernizacja miała miejsce w latach 1952 – 1953. Obejmowała ona wzmocnienie mocowania silnika i skrzyni biegów. Wzmocniono pancerz pod wieżą. Wozy otrzymały nowe radiostacje. W wyniku modernizacji masa pojazdu wzrosła do 48 800 kg. Następna modernizacja miała miejsce w końcu lat 50. XX wieku. Zmodernizowane pojazdy od 1960 nazywano IS-3M lub IS-3M model 1960. Modernizacja obejmowała wzmocnienie kadłuba czołgu. Unowocześniono układ napędowy. Czołg otrzymał nowe przyrządy obserwacyjne, w tym noktowizory. Od 1960, zamiast silników W-11, montowano silniki W-54K-IS o mocy 530 KM. Były one odmianą silnika stosowanego w czołgach T-54.

IS-3M razem młodszymi T-10M służyły w nielicznych oddziałach liniowych II rzutu strategicznego do początku lat 80-tych.

 

 

Spähpanzer 2 (SpPz 2) Luchs (Niemcy, modern)

I tak to jest z planami – miałem się od nowego roku porządnie zabrać za Warsaw Pact … a robię Bundeswehrę  :)

 

Dzisiaj kolejny model na warsztacie: Spähpanzer 2 (SpPz 2) Luchs

 

Luchs czyli Ryś to ośmiokołowy pływający bojowy wóz rozpoznawczy (a właściwie nowoczesny samochód pancerny), który zaczął zastępować przestarzałe i mocno zużyte Kurze oraz czołgi lekkie M41 od połowy lat 70-tych. Bundeswehra posiada 408 tych pojazdów. Co ciekawe jego konstrukcja została oparta na samochodach pancernych Sd.Kfz.231(8-Rad) i Sd.Kfz.234.

 

Modelik Revella w skali 1/72 już sklejony i czeka malowanie podkładem – zdjęcia zrobię jak tylko odzyskam aparat :)

 

Wiesel ACW (Niemcy, modern)

Dzisiaj kolejny pojazd niemiecki – tym razem Wiesel - młodszy (chociaż nie tak młody bo z lat 70-tych).

Wiesel AWC (Armoured Weapons Carrier)  - lekki gąsienicowy pojazd opracowany jako wsparcie dla wojsk powietrzno-desantowych. 

Na początku lat 70-tych w Niemczech ogłoszono konkurs na nowy lekki wóz bojowy przeznaczony do wsparcia działań wojsk powietrznodesantowych. Za najlepszy został uznany projekt firmy Porsche, który zakładał zbudowanie lekkiego pojazdu gąsienicowego. Po zbudowaniu sześciu prototypów w 1978 roku zamówienie na pojazdy zostało anulowane z powodu cięć budżetowych. W 1987 prace nad projektem wznowiono po zamówieniu dla Bundeswery 343 pojazdów w dwóch podstawowych wersjach - 210 pojazdów miało być wyposażonych w wyrzutnie pocisków przeciwpancernych oraz 133 w działka 20mm.

Pojazd znajduje się na uzbrojeniu Bundeswery od 1990 i jest tam wykorzystywany głównie jako lekki pojazd patrolowy w zagranicznych misjach pokojowych m.in. KFOR i ISAF. Oprócz dwóch podstawowych wersji opracowano szereg wersji specjalistycznych pojazdu, które nie weszły jednak do produkcji.

Wyprodukowano dotychczas następujące wersje tego pojazdu:

Wiesel 1:

Wiesel 1 Aufklärung - wersja rozpoznawcza

Wiesel 1 ATM HOT - wersja przeciwpancerna wyposażona w wyrzutnię pocisków  HOT

Wiesel 1 Radar - wersja wyposażona w wielozadaniowy radar RATAC-S

Wiesel 1 ATM TOW - wersja przeciwpancerna wyposażona w wyrzutnię pocisków  TOW

Wiesel 1 ATM TOW Resupply - wersja do transportu pocisków przeciwpancernych TOW

Wiesel 1 MK20 - wersja wsparcia ogniowego wyposażona w działko kaliber 20 mm

Wiesel 1 MK25 -wersja z działkiem 25 mm

Wiesel 2 - wersja powstała przez powiększenie wersji Wiesel I m.in poprzez dodanie piątego koła nośnego. Zastosowano nowy silnik stosowany także w samochodach Audi TDI. Na pojeździe zwiększono także opancerzenie i dodano klimatyzację:

Wiesel 2 BF/UF (LeFlaSys Command) - centrum dowodzenia obrony przeciwlotniczej

Wiesel 2 AFF (LeFlaSys Radar) - wersja wyposażona w radar służący do wykrywania celów powietrznych

Wiesel 2 Ozelot (LeFlaSys Launcher) - wersja wyposażona w wyrzutnię pocisków przeciwlotniczych

Wiesel 2 Ambulance

Wiesel 2 APC - wersja do transportu 4 żołnierzy

Wiesel 2 Command - centrum dowodzenia

Wiesel 2 Mortar - wersja wyposażona w moździerz 120 mm

Wiesel 2 Argus - wersja rozpoznawcza

Wiesel 2 Carrier - wersja amunicyjna

Wiesel 2 Pionier - wersja rozpoznania inżynieryjnego

Wiesel 2 Primus - wersja służąca do rozpoznania i kierowania ogniem

Wiesel 2 ATM HOT - wersja przeciwpancerna wyposażona w wyrzutnię pocisków przeciwpancernych HOT

 

Na zdjęciu wersja z TOW podczas malowania – model ROCO w skali 1/87 (naprawdę bardzo malutki – tak malutki, że chyba dorobię mu podstawkę żeby nie zaginął w akcji:).

Mam jeszcze jeden model - wersję z działkiem 20mm. Ale o tem - potem :)

 

Schützenpanzer SPZ 02/11 Kurz (Niemcy, modern)

Dzisiaj kolejna odsłona - pojazd z początku "Zimej Wojny": Schützenpanzer SPZ 02/11 Kurz.

 

Schützenpanzer SPZ 02/11 Kurz  - opancerzony pojazd rozpoznawczy powstał dla Bundeswehry na bazie modyfikowanego francuskiego pojazdu rozpoznawczego Hotchkiss SP1a. W latach 1958-62 Bundeswehra otrzymała 2 374 tych pojazdów. Służyły głównie w plutonach pancernych batalionów piechoty oraz w pododdziałach rozpoznawczych do 1982 roku. Zostały zastąpione przez Spähpanzer Luchs.

Były budowane następujące wersje specjalne Schützenpanzer Kurz:

¾      kurz Sanitätspanzer 2-2 – sanitarny pojazd ewakuacyjny,

¾      Beobachtungspanzer 22-2 – obserwacyjny pojazd artylerii,

¾      Mörserträger 51-2 – pojazd z moździerzem 81 mm,

¾      Radarpanzer 91-2 - Pojazd wyposażony w radar AN/TPS-33,

¾      Nachschubpanzer 42-1 - pierwotnie Hotchkiss CC-2-55 konstrukcji, używany od 1958 do 1962 roku.

¾      Spähpanzer SC IC - czołg lekki uzbrojony w działo 75mm.

 

Model także jest produkcji ROCO w skali 1/87.

 

Schützenpanzer Lang HS.30 (Niemcy, modern)

Schützenpanzer Lang - jeszcze jeden pojazd skonstruowany specjalnie dla Bundeswehry, zbudowany na tym samym podwoziu, co Raketenjagdpanzer 2.

 

Kilka słów o bohaterze :)

Schützenpanzer Lang HS.30 (Schützenpanzer SPZ 03/12) – niemiecki bojowy wóz piechoty zaprojektowany w latach 50-ch. Zbudowano 2176 sztuk tych pojazdów (planowano początkowo budowę 10 000 sztuk). Od 1974 roku HS 30 zaczęto zastępować pojazdami Marder 1.

Pojazd uzbrojony był w armatę automatyczną kalibru 20 mm i mógł przewozić pięciu żołnierzy piechoty.

Były budowane następujące wersje pojazdu:

¾      lang Schützenpanzer – pojazd standardowy,

¾      lang Schützenpanzer FuFu – pojazd dowodzenia i łączności,

¾      lang Schützenpanzer LGS M40A1 – pojazd uzbrojony w działo bezodrzutowe 106 mm M40A1, 

¾      lang Schützenpanzer Panzermörser – moździerz samobieżny 81 mm, a później 120mm,

¾      lang Schützenpanzer Feuerleitpanzer – pojazd obserwacyjny artylerii,

¾      Raketenjagdpanzer 1 . – pojazd uzbrojony w ppk SS-11.

 

Model także jest z firmy Roco w skali 1/87 - czeka obecnie na glejzowanie i kalkomanie.

Raketenjagdpanzer 2(Niemcy, modern)

Dzisiaj kolejne z posiadanych przeze mnie pojazdów bojowych Bundeswehry:

Raketenjagdpanzer 2 (Raketenjagdpanzer SS-11) – rakietowy niszczyciel czołgów, uzbrojony w ppk Nord SS.11 został opracowany dla potrzeb Bundeswehry we wczesnych latach 60-tych. Wszedł oficjalnie na uzbrojenie dopiero w 1967 roku. Zbudowano w sumie w zakładach Hanomag i Henschel 318 niszczycieli czołgów tego typu.

W latach 1978-82 316 Raketenjagdpanzer 2 zostało wyposażonych w nowy system ppk HOT oraz dodatkowe opancerzenie I trafiło ponownie do uzbrojenia Bundeswehry jako Raketenjagdpanzer Jaguar 1.

 

Modele są także produkcji Roco w skali 1/87 - obecnie w trakcie malowania.

 

 

Kanonenjagdpanzer (Niemcy, modern)

Dzisiaj dla odmiany coś na gąsienicach :)

 

Kanonenjagdpanzer (Jagdpanzer Kanone 90mm) – niemiecki niszczycie czołgów produkowany na potrzeby Bundeswehry w latach 1966-67.

Wozy jako główne uzbrojenie otrzymały działa 90mm pochodzące z wycofywanych z uzbrojenia czołgów M47. Zbudowano w sumie w zakładach Hanomag i Henschel 770 niszczycieli czołgów tego typu.

Kanonenjagdpanzer został zbudowany na podwoziu typu Fahrzeugfamilie Leichte, które wykorzystano także przy budowie BWP Marder.  W swojej konstrukcji pojazd nawiązywał do słynnych niemieckich Jagdpanzer IV, budowanych i używanych z powodzeniem podczas II Wojny Światowej.

W latach 80-tych większość niemieckich Kanonenjagdpanzer została przebudowana na rakietowe niszczyciele czołgów Raketenjagdpanzer 4 Jaguar 2 oraz na pojazdy obserwacyjne artylerii Beobachtungspanzer.

Pozostałe Kanonenjagdpanzer służyły w Bundeswehrze (w oddziałach piechoty górskiej i obrony krajowej) oraz w armii belgijskiej do lat 90-tych.

 

Modelik jest w skali 1/87 i obecnie maluje się powolutku.

Unimog po raz czwarty (modern)

Dzisiaj ostatni z posiadanych przeze mnie modeli Universal Motor Gerät – tym razem najstarszy Unimog S404 – służący w armiach kilku państw NATO m.in. RFN, Belgii i Kanady.

M114 (USA, modern)

Dzisiaj jeden z największych niewypałów US Army:
M114 ACRC (Armoured Command and Reconnaissance Carrier) – amerykański bojowy wóz rozpoznawczy, produkowany przez General Motors oraz Cadillac w pierwszej połowie lat 60. W latach 1962-65 wyprodukowani 3 710 tych pojazdów. Jednak z przeciwieństwie do swoich rówieśników – transporterów opancerzonych M113 – M114 nie wykazały się dobrymi właściwościami bojowymi i eksploatacyjnymi. Dlatego zostały wycofane z jednostek bojowych w latach 70-tych. Ostanie sztuki można było do niedawna spotkać w jednostkach antyterrorystycznych policji.
Istniały następujące wersje pojazdu:
• T114 - wersja testowa
• M114 - wersja produkcyjna
• M114A1 – transporter opancerzony z karabinem maszynowym kalibru .50
• M114A2 – (również jako M114A1E1) uzbrojony w 20 mm działko Hispano-Suiza HS.820 (M139) z napędem hydraulicznym
Ciekawą prezentację o tych pojazdach można znaleźć tutaj.

Aktualizacja

Żeby nie było, że nic nie robię mała aktualizacja projektów, które mam obecnie na tapecie:
- szermaniki powoli się malują - jak Bóg da i rodzina pozwoli skończę je w ten weekend,
- zachęcony tym, że podczas sklejania gąsienic w M48A2GA2 nie skleiłem sobie na stałe palców, postanowiłem rozprawić się z całym moim zapasem M48: doszły dwa M48A5 (jeszcze nie wiem czy będą amerykańskie, norweskie czy też hiszpańskie?) oraz podwozie z jakiegoś wraku, który też przypadkiem zaplątał się do mojego pudełka, a do którego nie posiadam wieży - spróbuję zrobić z niego M48AVBL,
- skleiłem i pomalowałem w tzw. międzyczasie sowiecką haubicę M30 (produkcji Zvezdy) - straszny plastik (trudny w obróbce i strasznie się gnie).
Pozdrawiam

M48A2GA2 (Niemcy, modern)

M4A3 malują się powoli:




a ja tymczasem rozpocząłem nowy projekt M48 z Bundeswehry czyli M48A2GA2.



Kilka słów o bohaterze:
M48 Patton - amerykański czołg podstawowy, opracowany pod koniec lat czterdziestych przez Detroit Tank Arsenal i Chrysler Corporation, produkowany seryjnie w kilku firmach: Chrysler, General Motors Corporation, Ford Motor Company i Alco Products. Pierwszy egzemplarz czołgu "ochrzcił" w 1952 roku syn generała Pattona - George S. Patton - junior.
Kadłub czołgu i wieżę wykonano technologią odlewania. Grubość pancerza w części czołowej wynosi od 100 do 120 mm, po bokach - od 51 do 76 mm, z tyłu - 44 mm, a dna - do 63 mm. Natomiast grubość przedniej ściany wieży wynosi około 110 mm, jej boków - do 76 mm, tylnej ściany - do 50 mm, a stropu - około 25 mm.
Na bazie czołgu M48 opracowano serię pojazdów specjalizowanych, m.in.: wóz zabezpieczenia technicznego M88 i most samobieżny.
M48 był wielokrotnie modyfikowany i udoskonalany. Po pierwszej modernizacji czołg otrzymał oznaczenie M48A1, a główne modernizacje dotyczyły zastosowania nowego hamulca wylotowego armaty, nowego mechanizmu naciągu gąsienic i obrotowej wieżyczki dowódcy, oznaczonej M1, wyposażonej w 12,7 mm karabin maszynowy.
W 1954 roku firma Alco Products Incorporated rozpoczęła drugą modernizację czołgu, po zakończeniu której firma Chrysler, w 1956 roku, uruchomiła produkcję czołgów M48A2. W zmodernizowanych wozach zastosowano silnik benzynowy AV-1790-8 (z bezpośrednim wtryskiem paliwa, o mocy 606 kW przy 2800 obr./min) i zmodyfikowany układ napędowy CD-850-5 (maksymalna prędkość jazdy wzrosła do 48 km/h), zwiększono pojemność zbiorników paliwa do 1268 l (w związku z czym zasięg jazdy wzrósł do 258 km) i liczbę przewożonej amunicji (armatniej - do 64 nabojów, kalibru 12,7 mm - do 1365 nabojów) oraz zmieniono kształt tylnej części kadłuba, wprowadzając podwójne drzwi pancerne (podobnie jak w czołgu Patton M60), a górne gałęzie gąsienic podparto na trzech rolkach (a nie pięciu, jak w M48).
Czołgi M48A2, wyposażone w nowy dalmierz optyczny M13A1 i pozbawione dodatkowej rolki do napinania każdej gąsienicy, oznaczono M48A2C.
W 1967 roku rozpoczęto modernizację czołgów M48A1 do wersji M48A3, podczas której wyposażono je m.in. w: wieżyczkę dowódcy M1G305, silnik wysokoprężny AVDS-1790-2A (o mocy 551 kW) i układ napędowy CD-850-6.
Zastosowano także nowe elementy systemu kierowania ogniem oraz dalmierz optyczny M17B1C i celownik teleskopowy M105 na stanowisku działonowego. Do wersji M48A3 przebudowano około 1600 czołgów M48A1.
Od października 1975 roku rozpoczęto ostatnią modernizację czołgów M48A1 i M48A3 do wersji M48A5. Pojazdy wyposażono w 105 mm armatę M68, system kierowania ogniem pochodzący z czołgu M60, wyrzutnie granatów dymnych oraz aparaturę dymotwórczą.
Ogółem wyprodukowano 11 703 pojazdów serii M48, z czego ponad połowa trafiła do odbiorców zagranicznych. Do dnia dzisiejszego czołgi znajdują się w wyposażeniu sił zbrojnych czternastu krajów: Turcji (3000 szt.), Grecji (1100 szt.), Korei Południowej (1000 szt.), Stanów Zjednoczonych (1100 szt.), Izraela (600 szt.), Pakistanu (345 szt.), Tajwanu (310 szt.), Jordanii (około 200 szt.), Maroka (164 szt.), Tajlandii (105 szt.), Hiszpanii (164 szt.), Libanu (50 szt.), Portugalii (86 szt.) i Wietnamu.

W latach 1978-1980 niemiecka firma Wegmann zmodernizowała 650, spośród 800 eksploatowanych przez armię niemiecką, czołgów M48 do wersji M48A2GA2. Główne zmiany dotyczyły zastosowania m.in.: 105 mm armaty L7A3, nowej wieżyczki dowódcy, przekonstruowanych uchwytów mocowania amunicji, a także wyposażenia stanowiska kierowcy w pasywny peryskop do jazdy nocnej.
Ponadto wprowadzono: osiem (2x4) wyrzutni granatów dymnych (zamocowanych na wieży), układ ochrony przed bronią masowego rażenia oraz zmodyfikowany system kierowania ogniem, który zawiera m.in. komputer, dalmierz laserowy i pasywne przyrządy obserwacyjno-celownicze, stanowisko działonowego zaś wyposażono w stabilizowany celownik.

Dane taktyczno-techniczne

załoga - 4 żołnierzy
masa - 44 900 kg
długość z lufą do przodu - 8,44 m,
długość kadłuba - 6,70 m,
szerokość całkowita - 3,63 m,
wysokość - 3,24 m,
prześwit - 0,39 m
prędkość maksymalna - 41,8 km/h
zapas paliwa - 757 l
zasięg maksymalny po drogach - 113 km
liczba biegów (przód/wstecz) - 2/1
kąt ostrzału armaty w płaszczy?nie: pionowej - od -9° do +19°, poziomej - 360°
zdolność pokonywania ścianek pionowych o wysokości - 0,91 m,
zdolność pokonywania rowów o szerokości - 2,59 m,
zdolność pokonywania brodów o głębokości: bez przygotowania - 1,22 m, z przygotowaniem - 2,44 m

Tpz FlaFU (Niemcy, modern) - 2

Tpz FlaFU gotowy - farba jeszcze nie zdążyła całkiem wyschnąć - jeszcze dorobię do niego podstawkę i będę miał niemiecki HQ OPL.

M4A3(75)W (USA, WW2) - 2

Urozmaiciłem trochę Shermany - obłożyłem je workami z piaskiem.