ZAPISKI Z SZUFLADY (XX wiek)

Niemcy się zbroją - Cz.III (Pz.Kpfw. III)

2012-01-05T20:18:00.002+01:00

Ostatnia odsłona (na razie) - trochę drobiazgu w sam raz pod Kursk.
Oczywiście gaśnice zostaną jeszcze przemalowane :)

Niemcy się zbroją - Cz.II (Pz.Kpfw. VI Tiger)

2012-01-04T21:07:00.001+01:00

Dzisiaj druga odsłona - ty razem też kotki, tylko większe :)

Niemcy się zbroją - Cz.I (Pz.Kpfw. V Panther)

2012-01-03T21:00:00.002+01:00

Przedstawiam pierwszą odsłonę modeli zrobionych z moim synem Maćkiem,
jeszcze w ubiegły roku.
Pozdrawiam,
rrober

Podsumowanie 2011 roku i plany na rok przyszły

2011-12-27T11:19:00.001+01:00

Nadszedł czas rozrachunków i podsumowań – a więc proszę … To był doprawdy dziwny rok – nie wspominając już o tym, że oczywiście nie robiłem w zasadzie nic z tego co sobie zaplanowałem (taka „nowa, świecka tradycja” : ) - to dodatkowo nie pomalowałem żadnej figurki XX-wiecznej.

Pierwsza połowa upłynęła mi na robieniu i odświeżaniu modeli drugo- i zimnowojennych, a w wakacje złapałem się za starożytność, która mnie całkowicie pochłonęła (nie licząc drobnego epizodu z Turkami do wojen II poł XIX wieku).

Przejdźmy zatem do liczb:

Modele
modern:
1 Tpz FlaFU,
3 M103A1,
2 M48A2GA2,
5 IS-3M,
7 T-54A,
1 SPZ 02/11,
1 HS.30,
2 Raketenjagdpanzer 2,
1 Kanonenjagdpanzer,
2 M114,
1 M106,
1 M125,
1 Marder,
2 Gepard,
1 M577,
2 Cheetach,
6 M109A3,
7 T-72,
3 Centurion,
2 IFA,
3 AAV7,
2 M142 HIMARS

WW2:
10 M4A3(75)W,
2 T-35,
2 IS-2,
3 122mm M-30,
1 Chevrolet,
2 AEC Matador,
1 M40 GMC,
3 M5A1,
2 Crusader Mk.II,
2 Autocannone da 90/53 Lancia 3Ro,
5 Valentine Mk.II,
1 5,5 inch Medium Gun,
1 8,8cm Flak18,
1 Opel Blitz,
1 Daimler Dingo,
2 Bussing-NAG4500,
1 Sd.Kfz.9 Famo
3 Pz.Kfz. V Panther
2 Pz.Kfz. VI Tiger
1 Vickers Mk.VIB
Razem: 100 modeli

Figurki

Starożytność:

Legioniści Rzymscy148 fig.
Jazda Numidyjska 36 fig.
Jazda Libo-Fenicka 12 fig.
Libijczycy lzbr 39 fig.
Germanie 86 fig.
Celtowie 2 fig.
Psiloi 99 fig.
Iberowie 32 fig.
Hoplici 37 fig.
Procarze Balearscy 15 fig.
Weterani Hannibala 96 fig.
Piechota Libo-Fenicka czbr. 92 fig.

XIX wiek - Armia Turecka (Bałkany 1877)
piechota 96 fig.
Razem: 790 fig.

Co daje średnio na tydzień: 15 figurek i prawie 2 modele.

Jeżeli chodzi o plany na nadchodzący rok to postaram się skończyć temat okresu Wojen Punickich oraz wyremontować i uzupełnić razem z synem wojska drugowojenne (np. robimy teraz Pz.III do Kurska oraz radzieckie Shermany M4A2 z 8 Korpusu Pancernego Gwardii, który bił się pod Warszawą w 1944 roku). Mam także zamiar zrobić wielki „come back” do Wojen Napoleońskich. Może uda się także rozkręcić okres wojen II połowy XIX wieku w Europie w skali 20mm.

Zobaczymy (jak zwykle) co z tego wyjdzie. J

Pozdrawiam,

rrober

Merry Christmas and Happy New Year

2011-12-23T07:47:00.001+01:00

Jak straciłem dwa Shermany czyli system "Kampfgruppe Normandy" okiem laika

2011-11-25T09:09:00.001+01:00

Wczoraj miałem możliwość pierwszego kontaktu z nowym systemem „Kampfgruppe Normandy” – powiem tak: pierwsze wrażenia bardzo pozytywne i dostrzegam w nim duży potencjał modernizacyjny.

Nie zauważyłem (na szczęście) w nim wad takich, jak: konieczność nadmiernego cyzelowania ruchów poszczególnymi figurkami (co moim skromnym zdaniem „kładzie” nawet najlepszy system jedynkowy), nadmiernie rozbudowanej tabelkologii oraz miażdżącego efektu ogniowego w postaci nadmiernych strat w jednej kolejce.

Teraz zalety: system (z tego co zauważyłem) jest oparty na kościach K6, ale ilość rzutów potrzebnych do rozegrania akcji jest znośna. Istnieje natomiast duża płynność ruchów (pomimo turówki – IGOYOUGO). Oczywiście zawsze można się przyczepić do sposobu aktywacji jednostek, który powoduje, że w miejscach gdzie jest to dla nas ważne bitwa toczy się wartko kosztem zamrożenia działań w innych rejonach planszy bitewnej (czy to jest historyczne – można polemizować – ja tu dostrzegam czynnik, który oddaje różnicę pomiędzy teoretyczną a rzeczywistą sprawnością działań poszczególnych oddziałów czyli tam żołnierze idą do przodu, gdzie ich popędzają dowódcy - a ci nie mogą być wszędzie). System aktywacji oddziałów daje jeszcze tę pozytywną właściwość, że przewaga materiałowa nie musi koniecznie oznaczać przewagi na polu walki.

Oczywiście trzeba będzie sprawdzić „historyczną” sprawność systemu w akcjach typu Pantera kontra Sherman lub Tygrys kontra Churchill – ale to jeszcze przed nami. Nie wiem jeszcze jak się sprawdza w sytuacjach typu: bardziej doświadczona jednostka kontra mniej doświadczona itd. Trzeba także sprawdzić akcje typu: piechota kontra czołgi, czołgi kontra zamaskowana artyleria ppanc i plot (mam tu na myśli słynne „acht-achty”) oraz wsparcie artylerii i lotnictwa itp. Reasumując dużo jeszcze przed nami.

A teraz o potencjale modernizacyjnym J

Nigdy nie ukrywałem, że jedynka to nie moje klimaty – dużo przygotowań, a potem walka o przysłowiową marchewkę (taka sztuka dla sztuki). Mi się raczej marzą akcje oparte na danych historycznych – takie alternatywne rozgrywanie walk, których siły i przebieg znamy i jesteśmy w stanie ocenić, gdzie dowodzący popełnili błędy i jak można te błędy skorygować. Oczywiście pozostaje też skala tych działań – jedynka tego nie umożliwia bo siły są dobierane w oparciu o abstrakcyjny system punktowy i ich związek z etatami jednostek jest raczej dość luźny. Poza ty skala i efekty działań (o czym pisałem) są raczej mocno ograniczone.

Dlatego proponuję spróbować przestawić ten system na skalę plutonową tzn. podstawową jednostką na polu walki nie będzie jak obecnie pojazd, działo czy drużyna piechoty ale odpowiednio pluton pojazdów, pluton/bateria artylerii i pluton piechoty. Proponuję wprowadzenie przeliczników: 1/5 do pojazdów, lotnictwa, artylerii i broni zespołowej oraz 1/10 do piechoty (różnica w przelicznikach służy ograniczeniu liczby figurek na planszy, która przy dużych akcjach zaczyna przeszkadzać). Oznacza to uśrednienie broni maszynowej piechoty i granatników do poziomu plutonu (ponieważ była ona rozmieszczona w plutonie równomiernie, a sposób jej użycia był określany odpowiednimi regulaminami walki, których (dodam) w zasadzie nie znamy i używamy jej jak popadnie lub jak nam się wydaje najlepiej, a nie zgodnie z realiami historycznymi – to kolejny argument przeciwko jedynce). W praktyce oznacza to, że nie będzie dodatkowych punktów siły ognia za rkm-y, lkm-y, granatniki itp. ponieważ wszystkie armie były wyposażone w takie wynalazki mniej więcej na tym samym poziomie (oczywiście jest to dyskusyjne i możemy porozmawiać na ten temat). Poza tym trudno zakładać, że w jednej kolejce ognia zginą w plutonie wszystkie rkm-y lub granatniki. Planuję natomiast pozostawić wydzieloną broń zespołową piechoty (tzn. ckm-y, nkm-y, moździerze) znajdującą się na szczeblu powyżej plutonu piechoty (na oddzielnych podstawkach) – będzie użyta do wspierania ogniowego piechoty. Wydzielenie broni ppanc piechoty (pancerfausty, bazooki, PIAT-y itp.) – to temat do dyskusji (w różnych armiach i formacjach było z tym różnie).

System plutonowy pozwoli moim zdaniem rozgrywać większe akcje (takie z mapy) oparte na złożeniach historycznych (czyli w zasadzie kampanie).

Przykładowe etaty w proponowanym przeliczniku:

Brytyjski Batalion Piechoty

HQ Batalionu (5 fig.)

Kompania Dowodzenia:

HQ Kompanii (1 fig.)

Pluton Łączności (4 fig.)

Pluton Logistyczny (5 fig.)

Kompania Wsparcia:

HQ Kompanii (1 fig.)

Pluton Moździerzy (1m. 3-inch)

Pluton Rozpoznawczy (2 carriery)

Pluton PPanc (1 dzppanc 57mm)

Pluton Pionierów (2 fig.)

4 Kompanie Strzeleckie:

HQ Kompanii (1 fig.)

3 Plutony Strzeleckie (4 fig.)

Razem: 70 fig.

Amerykański Batalion Piechoty

HQ Batalionu (1 fig.)

Kompania Dowodzenia:

HQ Kompanii (3 fig.)

Pluton Łączności (2 fig.)

Pluto PPanc (1 dzppanc 57mm + Bazooka)

Pluton Logistyczny (3 fig.)

Kompania Broni Ciężkiej:

HQ Kompanii (3 fig.)

Pluton Moździerzy (1m. 81mm + Bazooka)

2 Plutony CKM (1 M1917 + Bazooka)

3 Kompanie Strzeleckie:

HQ Kompanii (3 fig.)

Pluton Broni Zespołowej (1 M1919 + 2fig.)

3 Plutony Strzeleckie (4 fig.)

Razem: 66 fig.

Niemiecki Batalion Grenadierów

HQ Batalionu (2 fig.)

Pluton Łączności (3 fig.)

Pluton Logistyczny (3 fig.)

Kompania Broni Ciężkiej:

HQ Kompanii (4 fig.)

Pluton Moździerzy Średnich (1m. 8cm)

Pluton Moździerzy Ciężkich (1m. 12cm)

Pluton CKM (1 MG42)

3 Kompanie Strzeleckie:

HQ Kompanii (3 fig.)

Sekcja CKM (1 MG42)

3 Plutony Strzeleckie (3 fig.)

Razem: 52 fig.

Co o tym myślicie:

Proponuję ewentualną dyskusję prowadzić na:

http://www.gryhistoryczne.waw.pl/forum/index.php?topic=155.0

Pozdrawiam,

rrober

BAC Lightning i Sepecat Jaguar - kolejne zakupy z serii "Samoloty Świata"

2011-11-18T09:52:00.002+01:00

Seria „Samoloty Świata” zdaje się zbliża się już ku końcowi i nie wiem, czy będzie kontynuowana – dlatego postanowiłem pochwalić się moimi ostatnimi nabytkami modeli samolotów współczesnych w skali 1/100.

Są to:

- myśliwiec brytyjski BAC Lightning,

- brytyjsko-francuski samolot myśliwsko-bombowy Sepecat Jaguar.

Oba modele są w barwach RAF-u.

Lighting był pierwszym brytyjskim odrzutowym samolotem myśliwskim, który osiągnął podwójną prędkość dźwięku. Zbudowano ogółem 339 sztuk. Oprócz RAF-u był użytkowany tylko przez Arabię Saudyjską i Kuwejt.

Jaguar został skonstruowany w związku z zapotrzebowaniem Wielkiej Brytanii i Francji na samolot wsparcia powietrznego sił lądowych. Zastąpił w RAF samoloty Hawker Hunter, a w Armée de l'air samoloty Super Mystere, F-84 Thunderstreak i F-100 Super Sabre. Był użytkowany także przez lotnictwo Indii, Omanu, Ekwadoru i Nigerii (kraj ten nie zapłacił pełnej kwoty za otrzymane samoloty – dlatego odcięto dopływ części zamiennych i samoloty szybko zostały uziemione z powodu awarii – to pokazuje jak bardzo współczesne lotnictwo jest uzależnione od logistyki).

W ramach interesującej mnie serii planowane są jeszcze modele 1/100 następujących samolotów: British Aerospace Hawk i F-15 Eagle.

Grumman F9F-2B Panther (USA, modern)

2011-09-08T07:49:00.002+02:00

Zakupiłem kolejny model z serii Amercomu - Grumman F9F-2B Panther.

Przydatność tego modelu do moich wargamingowych celów jest w zasadzie żadna (był używany tylko przez USA i Argentynę i w zasadzie walczył tylko w Korei) - ale za to bardzo ładnie wygląda.

Model jest w skali 1/72, w barwach amerykańskich.

Sd.Kfz.9 FAMO (Niemcy, WW2)

2011-08-28T16:46:00.002+02:00

Kolejny pojazd dla DAK - tym razem ciężki ciągnik artyleryjski.

Afrykański transport - Bussing-NAG 4500 (Niemcy, WW2)

2011-08-27T15:21:00.001+02:00

Wróciłem dzisiaj z gór i korzystając z chwili wolnego czasu
zamieszczam kolejnego "afrykańskiego" posta ...
Samochody Bussing-NAG w wydaniu pustynnym - będą w sam raz jako
transport dla Niemców i Włochów. Ostatnie zdjęcie ukazuje je obok
mniejszego kuzyna Opla Blitza :)

Sierpień pełen niespodzianek (lotnictwo, WW2 - modern)

2011-08-24T21:52:00.005+02:00

Po prostu brak mi słów - po zapowiedzi nowej serii śmigłowców w skali
1/72 - teraz Amercom uszczęśliwił mnie informacją o rozpoczęciu
wydawania serii modeli dużych samolotów bombowych i transportowych w
skalach 1/144 i 1/200.
Z uwagi na to, że nigdy nie byłem wybitnym modelarzem zawsze
przerażała mnie perspektywa robienia modeli tak dużych samolotów.
Dlatego zapowiadana seria modeli jest w sam raz dla mnie - pozwoli mi
małym nakładem pracy (...i przy moich skromnych talentach)
skompletować kolekcję modeli o jakiej zawsze marzyłem. A wstępna lista
jest bardzo smakowita: Boeing B-17 Flying Fortress, Boeing B-52
Stratofortress, Junkers Ju 88, Consolidated B-24 Liberator, Avro
Vulcan, Avro Lancaster, Dornier Do 17.
Pozostaje jeszcze tylko przynieść ze strychu pudło z zapasem modeli
drugowojennych i współczesnych w skali 1/144, w jakie zaopatrzyłem się
10 lat temu w sieci hipermarketów za "psie pieniądze" i zacząć
sklejać.
Może będzie można wykorzystać te modele w systemie Scramble albo
jakimś podobnym?
Tylko kiedy ja znajdę na to wszystko czas?

Pozdrowienia z Tatr

2011-08-22T16:32:00.002+02:00

Zrobiłem przerwę w swoich zajęciach modelarskich i wargamingowych ...
od soboty jestem w Tatrach. Chodzę z dziećmi po szlakach. Wczoraj
poszliśmy "lajtowo" Doliną Białego do Drogi nad reglami i idąc "po
mostkach" (jak to mówią moje dzieci) zeszliśmy na Kalatówki i do
Kuźnic. Dzisiaj poszliśmy z Brzezin, Doliną Suchej Wody na Halę
Gąsienicową i nad Czarny Staw Gąsienicowy i z powrotem... i nogi mi
odpadły. Ciekawe gdzie podziała się moja kondycja? :)
Jutro "Dzień Leniucha" - pojedziemy do Szaflar pomoczyć się w basenach
termalnych.

Takie małe a cieszy - Daimler Dingo (GB, WW2)

2011-08-21T16:54:00.002+02:00

Afrykański Opel (Niemcy, WW2)

2011-08-20T16:19:00.002+02:00

8,8 cm Flak 18 (Niemcy, WW2)

2011-08-17T08:27:00.001+02:00

Co możemy zrobić z "krótkiego Huey-a"?

2011-08-16T08:23:00.002+02:00

Jak wiecie moim targetem nie jest Wietnam, ale lata 80-te na Europejskim TDW - dlatego niespodziewanie zasilony kilkoma UH-1B zacząłem się zastanawiać, co w zasadzie mógłbym zrobić z tych "krótkich Huey-i"?

US Army już wtedy używała nowszych "dłuższych" wersji. Nie było tych śmigłowców także w USMC i US Navy. Nie mam żadnych informacji - czy UH-1B zachowały się jeszcze w tym okresie w formacjach Gwardii Narodowej?

Pozostają jedynie europejskie państwa NATO. Po szybkim sprawdzeniu stwierdziłem, że "krótkiego Huey-a" oraz jego włoską licencyjną wersję AB-204 używały następujące państwa:

- Włochy (lotnictwo sił lądowych i floty),

- Norwegia (dwie eskadry armijne),

- Holandia (służyły w marynarce wojennej).

Ponadto UH-1B był także na wyposażeniu lotnictwa Austrii, która w wypadku "gorącego" konfliktu prawdopodobnie walczyłaby po stronie państw NATO.

Star Trek - Next Generation

2011-08-15T13:32:00.001+02:00

Chciałbym zaprezentować pierwszy samodzielnie sklejony przez mojego
syna Maćka model czołgu (ja tylko go trochę podmalowałem). Co prawda
może troszkę krzywy, ale tatuś i tak jest bardzo dumny z syna.

5.5 inch Medium Gun (GB, modern)

2011-08-13T17:26:00.002+02:00

Armata 5,5 calowa z Grupy Artylerii 8 Armii Brytyjskiej. Jeszcze tylko
obsługa :)

M142 HIMARS (USA, modern)

2011-08-08T20:37:00.002+02:00

Dzisiaj coś współczesnego, można nawet powiedzieć, że coś "zbyt
współczesnego" jak na moje potrzeby - kołowy system artylerii
rakietowej M142 HIMARS. Pierwsze pojazdy tego znalazły się na
uzbrojeniu US Army dopiero w 2005 roku, a więc kilka lat później niż
interesujący mnie okres... ale widząc te cacka nie mogłem się
powstrzymać. W końcu nie mam jeszcze LARS-ów, więc będę miał czym je
proxować :)
Co do wykonania to zostawiłem modele w pierwotnej (prawie doskonałej)
postaci - psiknąłem tylko lakierem matowym, dałem lekki drybush i
potraktowałem gumowe opony pigmentani (mieszanką piaskowego i
brązowego). Oceńcie sami...

Valentine Mk.II (GB, WW2)

2011-08-07T20:41:00.003+02:00

Afryka ciąg dalszy ... tym razem Brytyjczycy - czołgi piechoty
Valentine Mk.II z 23 Brygady Pancernej.

Autocannone da 90/53 sur Lancia 3Ro (Włochy, WW2)

2011-08-04T18:24:00.003+02:00

Wracam na drogę występku czyli robię Włochów do Afryki :)
Dzisiaj Autocannone da 90/53 sur Lancia 3Ro - muszę tylko domalować
obsługę i zawiesić tablice rejestracyjne samochodów, bo tablice
rejestracyjne to ważna rzecz ... na pustyni :)
Spodziewajcie się dalszych, włoskich nowości...

AAV7 Lagunari (Włochy, modern)

2011-08-02T07:05:00.002+02:00

Dzisiaj pragnę Wam zaprezentować projekt, który męczyłem w wolnych chwilach od dłuższego czasu - amfibie AAV7 należące do włoskich Lagunari czyli piechoty morskiej należącej do oddziałów szybkiego reagowania NATO, które mogą być sprawnie przerzucone w dowolny punkt zapalny na całym świecie.

Formacja Lagunari kultywuje tradycje weneckiej piechoty morskiej, której początki sięgają IV Krucjaty i zdobycia Konstantynopola w 1203 r. (łupy przywiezione z tej wyprawy do dzisiaj można podziwiać w Wenecji na Placu Św.Marka).

Trzy modele to "kolorowanki" z serii "Czołgi Świata" (przedstawiają starszą wersję AAV7), natomiast czwarty model to produkcja Dragona (nowsza wersja AAV7).

A15 Crusader Mk.II (GB, WW2)

2011-08-01T08:06:00.002+02:00

Dzisiaj dla odmiany coś z pustyni … dwa brytyjskie czołgi szybkie A15 Crusader Mk.II - oczywiście "kolorowanki" z serii "Czołgi Świata" :)

Chyba wymienię te lufy bo są odrobinę za grube.

M5A1 (USA, WW2)

2011-07-29T07:33:00.002+02:00

Witam, Dzisiaj kolejny projekcik poboczny :) - kompania czołgów lekkich M5A1 w przeliczniku 1/5 (Rapid Fire) - jedna z tych, które występowały w batalionach pancernych amerykańskich DPanc typu "lekkiego".

Modele z serii "Wozy Bojowe" - w pierwszym momencie miałem je przemalować, ale szkoda mi się zrobiło tych ładnych oznaczeń (w ogóle uważam, że to jeden z najbardziej udanych modeli w tej serii). W takim razie dałem tylko lekki drybush piaskowym, pomalowałem gąsienice i pobrudziłem całość pigmentami. Co wyszło - zobaczcie sami…

M40 GMC (USA, WW2) 2

2011-07-24T20:00:00.001+02:00

AEC Matador (GB, WW2)

2011-07-24T17:18:00.003+02:00

Taki mały przerywnik ...dwa kolejne pojazdy dla "Pustynnych Szczurów"
- tym razem samochody ciężarowe AEC Matador. Modele trochę krzywe,
sklejane bardzo, bardzo dawno temu - teraz tylko szybko pomalowane
nową techniką (spray plus cieniowanie). Oceńcie sami czy się nadają...

F-84 Thunderjet (USA, modern)

2011-07-21T08:50:00.002+02:00

Amercom zapowiedział kolejny model z serii „Samoloty Świata” – jest to model samolotu F-84 Thunderjet – jednego z podstawowych samolotów USAAF z okresu Wojny Koreańskiej.

F-84 Thunderjet był jednym z pierwszych samolotów odrzutowych skonstruowanych pod koniec II wojny światowej dla USAAF. Jak wspominałem został na większa skalę użyty przez Amerykanów dopiero podczas Wojny w Korei. Niestety okazało się tam, że ze względu na proste skrzydła jego osiągi nie dorównują sowieckim Migom. Dlatego skierowano go do zadań szturmowych i bombowych.

Mimo tego samolotów tego typu wyprodukowano 4 450 sztuk i były użytkowane przez wiele państw związanych z USA. Produkowano także ulepszoną wersję F-84F (ze skośnymi skrzydłami), która m.in. była jeszcze używana przez lotnictwo wojskowe Grecji jeszcze w początkach lat 90-tych.

Samolot jest w skali 1/72 (podobnie jak wcześniejszy model samolotu Mig-15).

M40 GMC (USA, WW2)

2011-07-20T08:35:00.002+02:00

Skleiłem wczoraj model M40 Matchboxa, który przeleżał się u mnie dobre 10 lat. Model całkiem sympatyczny, przy całej swojej prostocie - sklejał się w zasadzie sam. Nawierciłem także lekko skalpelem lufę. Niestety jego gąsienice przy próbie uformowania połamały się w drobne kawałeczki. Teraz mam problem - skąd wziąć nowe gąsienice do tego modelu?

M40 został skonstruowany, aby zastąpić wysłużonego M12. Co do użycia tego pojazdu podczas II Wojny Światowej to było ono bardzo symboliczne. Został użyty przez 991 Batalion Artylerii (o ile dobrze pamiętam) do ostrzału Kolonii. Prowadzono także próby z działem 203mm (8 cali) na podwoziu M40 (wersja ta otrzymała oznaczenie M43).

Walczył głównie w Korei. Po wojnie był dosyć długo używany także przez Armię Brytyjską (do lat 60-tych w jednostkach liniowych).

IFA (East Germany, Cold War)

2011-07-18T17:53:00.002+02:00

Dzisiaj przedstawiciele wybitnej wschodnioniemieckiej motoryzacyjnej
myśli technicznej - samochody ciężarowe IFA (Industrieverband
Fahrzeugbau czyli Zjednoczenie Przemysłowe Zakładów Budowy Samochodów)
- zwane pieszczotliwie przez naszych kierowców ... "Zemstą Honeckera".
Modele są w skali 1/87.

Buszowanie na straganie (GB, WW2)

2011-07-17T17:55:00.003+02:00

Jest kilka powodów dla których lubię latem jeździć nad morze. Jednym z
nich niewątpliwie jest ten, że mogę bezkarnie buszować z dziećmi w
nadmorskich straganach z pamiątkami i zabawkami ... i zawsze znajdę
coś ciekawego.
W tym roku przywiozłem model Chevroleta (kupionego za jedyne 5 zł). Po
krótkim zastanowieniu postanowiłem wcielić go do legendarnych
"Pustynnych Szczurów" czyli słynnej 7 Dywizji Pancernej.
Kupiłem także dwa chińskie okręciki - ale to temat na zupełnie inną opowieść :)

Szwadron Centurionów (Holandia, Cold War)

2011-07-15T19:02:00.002+02:00

Dawno nie pokazywałem niczego z moich obecnych projektów. Powody są
dwa: pierwszy oczywisty - wakacje (czyli na nic nie ma czasu), drugi -
zacząłem malować Rzymian i nie są oni jeszcze w stadium nadającym się
do pokazania.
Ale gdybym oprócz Rzymian niczego nie dłubał "na boku" to nie byłbym
sobą. Dlatego dzisiaj chciałbym zaprezentować jeden z moich
projekcików, które byłem popełniłem w tzw. międzyczasie :)
Oto szwadron holenderskich Centurionów (w przeliczniku do Rapid Fire)
- bardzo interesujących czołgów, które w początkach lat 80-tych
znajdowały się jeszcze w oddziałach rezerwowych (terytorialnych), a
obecnie można je spotkać niestety tylko w muzeum lub na złomowisku.

Gloster Meteor (GB, modern)

2011-07-04T12:39:00.001+02:00

Kolejny model Amercomu w mojej kolekcji:

Gloster Meteor - był to pierwszy myśliwiec z napędem odrzutowym w służbie Royal Air Force, który wszedł na wyposażenie jednostek bojowych w sierpniu 1944. Meteory były produkowane aż do 1954 roku i łącznie wyprodukowano 3900 sztuk tego samolotu, w większości w wersji Mk. 8. Używane były one przez siły lotnicze takich krajów jak Argentyna, Australia, Belgia, Brazylia, Dania, Ekwador, Egipt, Francja, Izrael, Holandia, Nowa Zelandia, Syria i Szwecja.

Model jest w barwach RAF, wykonany w skali 1/100.

Hawker Hunter (GB, modern)

2011-06-09T13:23:00.001+02:00

Hawker Hunter był to brytyjski samolot myśliwski wykorzystywany przez RAF oraz siły powietrzne 19 innych krajów. Hawker Hunter był samolotem o skośnych skrzydłach – pojawił się w miejsce wyposażonego w skrzydła proste samolotu Hawker Sea Hawk. Łącznie zbudowano 1972 maszyny tego typu.

Treningowe Huntery były wykorzystywane w RAF-ie do początku lat 90-tych, ale np. bojowe Huntery pozostały w siłach powietrznych Szwajcarii i Singapuru do 1994 roku. Jordańskie i irackie Huntery brały udział w Wojnie Sześciodniowej 1967, a libańskie Huntery wykonywały misje bojowe jeszcze 1983 roku – a w 2007 roku rozważano remont i przywrócenie do działań 5 złomowanych samolotów (zrezygnowano z tego pomysłu na skutek braku części zamiennych).

Model jest skali 1/100 w barwach RAF-u.

AMX (Włochy, modern) WIP

2011-05-31T11:48:00.001+02:00

Kolejny z moich wynalazków skali 1/100 - AMX :)

AMX International jest lekkim samolotem szturmowym i rozpoznawczym. Został zbudowany przez włosko-brazylijską spółkę joint-venture, jako konstrukcja, która miała zastąpić samoloty Aeritalia G.91 i F-104 w zadaniach wsparcia powietrznego sił lądowych. Prace rozwojowe rozpoczęły w kwietniu 1978 roku. Pierwszy lot odbył się w dniu 15 maja 1984 roku. Produkcja seryjna rozpoczęła się w połowie 1986 roku. Od tego czasu zbudowano ponad 200 AMX-ów. Włoskie samoloty uczestniczyły m.in. w działaniach w Kosowie w 1999 roku.

Aermacchi MB-339 (Włochy, modern)

2011-05-31T08:39:00.000+02:00

Dzisiaj MB-339 - pierwszy z dwóch samolotów w skali 1/100 w jakie kiedyś się zaopatrzyłem - były sprzedawane w zastawach razem z puzzle (puzzle trafiło oczywiście do dzieci).

Aermacchi MB-339 jest włoskim samolotem szkolno-treningowym. Może pełnić też rolę lekkiego samolotu szturmowego. Został on opracowany w celu zastąpienia wcześniejszej konstrukcji MB-326 .

Pierwszy lot odbył się w 1976 roku i dostawy dla Włoskich Sił Powietrznych rozpoczęły się w 1979 roku. Zbudowano ogółem 200 MB-339, z tego około połowy maszyn jest użytkowana przez Włoskie Siły Powietrzne. Oprócz Włoch samoloty tego typu były jeszcze użytkowane przez Argentynę, Nową Zelandię, Dubaj, Erytreę, Ghanę, Malezję, Nigerię i Peru.

Ciekawym epizodem jest użycie samolotów tego typu przez Argentynę (Lotnictwo Marynarki Wojennej - Naval de Aviación Commando) podczas konfliktu o Falklandy w kwietniu 1982 roku. Sześć samolotów tego typu znajdowało się na lotnisku w Port Stanley (Base Aérea Wojskowy (BAM ) Malwiny). Razem z czterema T-34 oraz 24 FMA IA 58 Pucara tworzyły Grupo 3 de Ataque i miały za zadanie bronić wysp przed brytyjskim desantem. Pozostałe argentyńskie MB-339 operowały w tym czasie z baz kontynentalnych Almirante Zar, Bahia Blanca, Río Grande, Tierra del Fuego. W dniu 21 maja podczas rutynowego lotu rozpoznawczego i pilotowany przez porucznika Owen Crippa, MB-339A po raz pierwszy zaatakował siły desantowe Royal Navy. Lekkich uszkodzeń doznała wtedy fregata HMS Argonaut. W dniu 27 maja, MB-339A (4-A-114) został zestrzelony przez Blowpipe podczas Bitwy o Goose Green. Trzy MB-339 zostały zdobyte przez Brytyjczyków w Port Stanley.

Na razie maluję model jednolitym kolorem jasnoszarym - brak mi na razie włoskich kalkomanii, ale jakoś postaram się rozwiązać ten problem.

Tu-154M (ZSRR, modern) WIP 2

2011-05-26T07:16:00.002+02:00

Tu-154M sklejony. W stosunku do zdjęcia nastąpiły już pewne zmiany - kupiłem taśmę Tamiyi, okleiłem i psiknąłem dwoma kolorami: białym i szarym. Nigdy wcześniej tego nie robiłem, więc zobaczymy co z tego wyjdzie. Zresztą przyznam się, że ten Tu-154M to mój pierwszy samolot pasażerski, a tu jeszcze czekają kalkomanie (po prostu masakra :)

Tu-154M (ZSRR, modern) WIP

2011-05-23T09:07:00.001+02:00

Flota powietrzna się powiększa - dzisiaj coś zza żelaznej kurtyny :)

Tu-154M był chyba najbardziej popularnym radzieckim samolotem pasażerskim średniego zasięgu. Świadczy o tym to, że dorobił się nawet oznaczenia w kodzie NATO Careless (nieostrożny : )

W jednym z samolotów tego typu zginął feralnego 10 kwietnia 2010 roku nasz Prezydent i towarzyszące mu osoby. Ale nie o tym chciałem...

Była to udana i bardzo wytrzymała maszyna. Stąd wynikała duża liczba wyprodukowanych i eksploatowanych praktycznie na całym świecie maszyn tego typu. Używały je m.in. linie lotnicze byłego ZSRR, Bułgarii, Kuby, Polski, Rumunii, Węgier, Korei Pn. i Syrii. Oprócz tego samoloty znalazły zastosowanie lotnictwie wojskowym i dyspozycyjnym wielu państw związanych z Blokiem Wschodnim.

Prace projektowe podjęto w wyniku decyzji o zastąpieniu latających w barwach Aerofłotu odrzutowych Tu-104 oraz turbośmigłowych An-10, An-12 i Ił-18. Oblot prototypu nowego samolotu pasażerskiego odbył się 4 października 1968 roku. W 1972 roku do służby weszły pierwsze maszyny tego typu. W 1973 oblatano Tu-154A, a w 1975 roku wszedł on do produkcji. W wersji tej zastosowano takie same silniki jak w samolotach Ił-62. Od 1977 roku produkowany był Tu-154B, z francuską awioniką, mieszczący maksymalnie 180 osób. W 1981 roku, na zamówienie PLL LOT powstał prototyp Tu-154M przemianowany w 1982 roku na Tu-164, później jednak powrócono do pierwotnego oznaczenia. Pierwsze samoloty Tu-154M opuściły fabrykę w 1984 roku. Wyposażone były w silniki podobne do stosowanych w samolotach Ił-62M z odwracaczami ciągu typu klapowego i obniżonym ciągu. W 2001 roku produkcja samolotów Tu-154 została zakończona. Wyprodukowano ogółem 1025 maszyn tego typu.

Model Zvezdy jest w skali 1/144 (mimo tego jest potężnych rozmiarów – długość ponad 30cm).

Lockheed Martin F-22 Raptor (USA, modern)

2011-05-18T07:20:00.003+02:00

Dzisiaj wychodzi kolejny numer z serii "Samoloty Świata" - tym razem zawiera model samolotu Lockheed Martin F-22 Raptor.

Śmiało można powiedzieć, że jest to samolot przyszłości, który został skonstruowany tak, aby zapewnić USA przewagę technologiczną w starciu z każdym możliwym przeciwnikiem. Stąd federalny zakaz eksportu tych maszyn do innych krajów.

Dla zainteresowanych tematyką współczesnego lotnictwa polecam Forum Militarium - na którym można wyszukać całkiem sporo ciekawych informacji:

http://www.militarium.net/forum/viewforum.php?f=2&sid=2841c8135fb332daa5721a1a562291a6

Model jest w skali 1/100.

Przeszkadzajka lotniskowa (terenokreacja, modern)

2011-05-17T07:12:00.002+02:00

Wrak Airbusa Lufthansy po udanej akcji gaszenia i zabezpieczania, wykonanej przez lotniskową straż pożarną po awaryjnym lądowaniu - porzucony malowniczo nieopodal pasa startowego :)

T-54A (ZSRR, modern) WIP

2011-05-13T06:55:00.001+02:00

Dzisiaj prezentuję kolejny batalion pancerny Układu Warszawskigo, jaki szykuję pod Rapid Fire Modern. Tym razem są to czołgi T-54A (modele także Amecom - część z nich już pokazywałem).

Silos (terenokreacja, ww2 - modern)

2011-05-10T07:24:00.001+02:00

Silos pomalowany - co prawda długo to trwało, ale mam nadzieję, że jest OK i użyjemy go w jednym ze scenariuszy na "Grenadierze".

Wiosenna terenokreacja (modern)

2011-05-06T06:58:00.001+02:00

Dzisiaj kilka elementów terenowych ostatnio popełnionych przeze mnie: kominy do mojej elektrowni oraz dwa pomniki do zestawu architektury miejskiej.

Lotnictwo Rumuńskie (modern) 3

2011-04-29T07:07:00.001+02:00

Ostatnia porcja zdjęć: An-2, An-26, An-24, LIA-88 Soimul, Mi-8T i IAR.316B Alouette.

Lotnictwo Rumuńskie (modern) 2

2011-04-28T07:23:00.002+02:00

Dzisiaj kolejna porcja zdjęć: MiG-21M, MiG-23MF, MiG-23UB, MiG-29, IAR-93, Aero L-29 Delfin, Aero L-39ZA Albatros.

Lotnictwo Rumuńskie (modern) 1

2011-04-27T08:29:00.003+02:00

Rumunia pomimo formalnej przynależności do RWPG i Układu Warszawskiego od lat 60-tych starała się prowadzić politykę niezależną od Wielkiego Brata (przejawem tego było np. nieuczestniczenie wojsk rumuńskich w interwencji w Czechosłowacji w 1968 roku lub udział sportowców w Olimpiadzie w Los Angeles w 1984 roku, które były zbojkotowane przez sowietów i ich satelitów). Wyrazem niepokorności wobec ZSRR było też zacieśnianie stosunków politycznych i gospodarczych z Chinami, które były w otwartym konflikcie ideologicznym z sowietami. Jednocześnie za czasów rządów Nicolae Ceauşescu jednym z głównych elementów polityki rumuńskiej było kreowanie pozytywnego wizerunku Rumunii na Zachodzie. Znalazło to podatny grunt np. we Francji, która prowadziła (i zresztą prowadzi do dzisiaj) politykę dogadywania się kontrowersyjnymi dyktatorami.

Te uwarunkowania polityczne (które przedstawiłem w dużym uproszczeniu) miały wpływ na rozwój rumuńskiego lotnictwa - z jednej strony przepływ nowoczesnych technologii od Wielkiego Brata był ograniczany, a z drugiej strony pojawiały się na wyposażeniu konstrukcje francuskie i chiński oraz kilka własnych. Dało to w rezultacie amalgamat, który nie był ani nowoczesny, ani funkcjonalny :)

Przedstawiam kilka zdjęć samolotów i śmigłowców rumuńskich z okresu "zimnej wojny", które były jeszcze na chodzie w latach 90-tych (MiG-15, MiG-15UTI, MiG-21M, MiG-21-PF, H-5 (chińska wersja Ił-28), Aérospatiale SE.316 Alouette III, Aérospatiale SA.330A Puma).

CDN.

T-72 (ZSRR, modern)

2011-04-26T07:48:00.002+02:00

Przyznam się, że Tpz zostały "na chwilę" odstawione do pudełka (oczywiście niedokończone :) - a ja zabrałem się za sowieckie T-72.

Model Revella skleja się bardzo przyjemnie - nawet gąsienice, ci do których miałem pewne obawy "prawie same się skleiły".

Przerobiłem też model T-72 wydany w serii "Czołgi świata" - obniżyłem wieżę, która była osadzona zbyt wysoko i muszę przyznać, że teraz wygląda OK.

Wielkanoc

2011-04-23T07:36:00.001+02:00

Wesołych Świąt, smacznego jajka i mokrego dyngusa
życzy
rrober

Eurofighter Typhoon F.2 (GB, modern)

2011-04-22T07:51:00.002+02:00

Dzisiaj kolejny model z serii "Samoloty Świata" w skali 1/100 - myśliwiec przewagi powietrznej Eurofighter Typhoon F.2 w barwach brytyjskiego RAF.

Jest to jak na moje potrzeby trochę zbyt nowa maszyna (generacja 4+) - bo choć koncepcja wywodzi się z lat 80-tych, projekt powstał w latach 90-tych - to pierwsze samoloty tego typu zaczęto produkować seryjnie dopiero w 2003 roku. Jednak stwierdziłem, że do najnowszych scenariuszy (wojna z Iranem lub Chinami :) będzie w sam raz.

Samoloty są użytkowane przez: Wielką Brytanię, Niemcy, Włochy, Hiszpanię, Austrię i Arabię Saudyjską.

Tpz 1 ABC (Niemcy, modern)

2011-04-21T08:19:00.000+02:00

Tpz1 kleją się powoli (mam małe opóźnienie w związku z przeziębieniem jakie ostatnio złapałem) - w związku z tym zabrałem się za ostatni (mam nadzieję :) pojazd tego typu w tej serii - Tpz1 ABC (wóz rozpoznania skażeń). To znaczy nie odżegnuję się całkowicie od robienia tych modeli (chociaż mnie mocno wymęczyły - a efekt nie jest zachwycający) - być może zrobię jeszcze amerykańskiego M93 Fox (NCBRS), ale to sporo przeróbek (więc zrobię sobie na razie przerwę :).

Zdjęcia teraz tylko z realu - modele pstryknę jak skończę malowanie i oznaczanie.

Tpz 1 (Niemcy, modern)

2011-04-13T07:39:00.002+02:00

Tpz 1 EloKa sklejony - anteny zrobiłem z żyłki od szczotki - teraz czeka grzecznie na malowanie. A ja zabrałem się za kolejny Tpz 1 - tymczasem w wersji podstawowej (może jednak zrobię go jako wóz specjalistyczny pionierów TPz 1 PiGrpFz).

W międzyczasie zacząłem malować ostatniego amerykańskiego M24 (tym razem wersję z osłonami gąsienic - chociaż pierwszą rzeczą jaką robili żołnierze po otrzymaniu tych czołgów był właśnie demontaż osłon, które na Europejskim TDW były zupełnie zbędne), dwa belgijskie Leo1 oraz dwa nowe T-54A.

Tpz EloKa (Niemcy, modern)

2011-04-11T11:24:00.001+02:00

Co miało być sklejone - zostało sklejone (no może z małym wyjątkiem - dorabiam obecnie holenderskie miotacze granatów dymnych w kilku pojazdach). A za malowanie jakoś nie mogę się zabrać :)

Dlatego zacząłem sklejać kolejny model dla Bundeswehry - wóz łączności i walki elektronicznej Tpz EloKa. Tpz to chyba najgorszy (czytaj: najtrudniejszy) model Revella z jakim przyszło mi się zmagać - i dlatego robię wersję soft - omijam wszystkie elementy, których nie będzie widać (w tym szczególnie podwozie).

Zastanawiam się z czego zrobić anteny - tak, żeby nie były podatne na uszkodzenia.

MiG-15 (ZSRR, modern)

2011-04-07T07:50:00.003+02:00

Amercom wydał kolejny zeszyt z serii "Samoloty Świata" - tym razem zawiera model samoloty MiG-15 w skali 1/72.

Kilka słów o bohaterze odcinka :)

W 1947 biuro Mikojana i Guriewicza zaprojektowało nowoczesny płatowiec myśliwca oznaczony jako I-310 ("I" od istriebitiel – myśliwiec), brakowało jednak w Związku Radzieckim silnika odpowiedniego dla tej nowoczesnej maszyny. Problem ten rozwiązał się, gdy rząd brytyjski udostępnił ZSRR swój nowy silnik turboodrzutowy Rolls-Royce Nene Mk. I, który w dość krótkim czasie skopiowano i oznaczono Klimow RD-45. Rozwiązało to problem i trzeci prototyp z nowym silnikiem wzbił się w powietrze 30 grudnia 1947 roku. Nowy typ maszyn pod oznaczeniem MiG-15 wszedł do służby na początku 1949 roku.

W tym samym roku powstała również ulepszona wersja samolotu z silnikiem WK-1 o większym ciągu, oznaczona jako MiG-15bis, a w 1950 – treningowa wersja dwumiejscowa MiG-15 UTI. Produkcję podjęto również w Polsce i Czechosłowacji. Maszyny te to:

MiG-15 produkowany w Czechosłowacji to S-102 a w Polsce Lim-1 (od „Licencyjny Myśliwiec”)
MiG-15bis to odpowiednio: S-104 i Lim-2
MiG-15UTI to w zależności od silnika A-102 i A-104 z Czechosłowacji i SB Lim-1 lub SB Lim-2 z Polski

W Polsce produkowano ponadto następujące wersje:

Lim-1A - samolot rozpoznawczy z aparatem fotograficznym AFA-21
Lim-2R - szturmowo-rozpoznawczy z miejscem na aparat w przedniej części owiewki
Lim-2A - dwumiejscowy samolot szturmowo-rozpoznawczy

W latach 80-tych MiG-15 i jego wersje był spotykany w siłach powietrznych niektórych państw Układu Warszawskiego jedynie w rezerwie i był przeznaczony w zasadzie tylko do wykonywania zadań pomocniczych.

Źródło: Wikipedia

Fennek (Holandia, modern)

2011-04-06T07:26:00.001+02:00

Skończyłem sklejać dwa holenderskie Leopardy 2A5 i stwierdziłem, że potrzebuję do nich pojazdy rozpoznawcze, dowodzenia lub łączności. Nie mam na razie żadnych modeli pojazdów z rodziny YPR-765 (AIFV) i dlatego sięgnąłem po model lekkiego opancerzonego wozu rozpoznawczego Fennek.

Leichter Gepanzerter Spähwagen Fennek zostały opracowane dopiero w 2000 roku (więc później niż przyjęte przeze mnie ramy czasowe - ale trudno, nie mam w tej chwili odpowiednich modeli pojazdów, które pasowałyby czasowo).

W 2003 roku weszły w na uzbrojenie dwóch armii: niemieckiej i holenderskiej. Królewska Armii Holandii zamówiła 410 pojazdów (202 w wersji rozpoznawczej, 130 (MRAT) przeciwpancerne i 78 ogólnego przeznaczenia) a Bundswehra 222 pojazdy (178 rozpoznawczych, 24 inżynieryjne i 20 (JFST) wsparcia ogniowego). Ponadto armia niemiecka zamówiła dodatkowe pojazdy - zamówienie to jest realizowane obecnie.

Porządki w Bundeswehrze :)

2011-04-04T08:10:00.001+02:00

Nie mam jakoś poweru żeby zabrać się za figurki (w tym roku w zasadzie żadnej jeszcze nie pomalowałem), ale nadal kontynuuję pracę nad modelami współczesnymi.

Ostatnio skleiłem norweskie NM-116 oraz M48A5, znalazłem też niedokończone Leo1A3, pokryte tylko kolorem podstawowym pod kamuflaż. Teraz czekają na pomalowanie.

Skleiłem też Leo1A3 dla Belgów i kleję obecnie holenderskie Leo2A5.

Wyciągnąłem ze strychu stare pudła z modelami Leopardów 2 - częściowo pomalowanych jakieś 6-7 lat temu i odłożonych "na potem" - i wziąłem się za porządki. Zamierzam pomalować (tym razem do końca :) to towarzystwo. Przy okazji odkryłem stareńkiego Leo1A1 (o którym zapomniałem) - pomalowanego tak, że szkoda gadać - pójdzie do remontu :)

M24 Chaffee (USA, ww2)

2011-03-29T07:15:00.002+02:00

Pierwsze dwa Chaffee gotowe. Trzeci właśnie się klei.

NM-116 sklejone - czekają na malowanie.

Tornado (GB, modern)

2011-03-28T09:23:00.001+02:00

Uprzejmie donoszę, że zakupiłem sobie kolejny model w skali 1/100 z serii „Samoloty Świata”.

Kilka słów o bohaterze:

Panavia Tornado – rodzina dwusilnikowych, odrzutowych samolotów myśliwskich o zmiennej geometrii skrzydeł wyprodukowanych przy współpracy Wielkiej Brytanii, Niemiec i Włoch. Istnieją trzy główne wersje samolotu Tornado: wersja szturmowa Tornado IDS (Interdictor/Strike), wersja przechwytująca Tornado ADV (Air Defense Variant) oraz wersja przeznaczona do walki elektronicznej Tornado ECR (Electronic Combat/Reconaissance)

W lipcu 1976 r. rządy Wielkiej Brytanii, RFN i Włoch podpisały umowę o produkcji 809 sztuk samolotu Tornado. 644 maszyny miały zostać wykonane w wersji uderzeniowej, z czego RFN miała otrzymać 324 egzemplarze, Wielka Brytania – 200, zaś Włochy – 100. 165 sztuk wersji myśliwskiej Tornado ADV (Air Defence Variant) zostało zamówionych przez Wielką Brytanię. Pierwsze seryjne Tornado dla Wielkiej Brytanii zostały wyprodukowane w 1979 r., 5 czerwca 1979 r. RAF otrzymał pierwszy samolot w wersji uderzeniowej, zaś pierwszy dywizjon RAF uzbrojony w Tornado osiągnął gotowość bojową 1 lipca 1982 r.

Pierwsze użycie bojowe samolotów tego typu nastąpiło podczas operacji Pustynna Burza (maszyny te należały do RAF oraz do lotnictwa włoskiego). Uderzeniowe Tornado RAF wykonywały najtrudniejsze zadania uderzeniowe na silnie bronione obiekty położone na głębokim zapleczu przeciwnika – lotniska, mosty, centra łączności i dowodzenia. Wraz z amerykańskimi F-15E Strike Eagle uczestniczyły również w polowaniu na ruchome wyrzutnie pocisków balistycznych Scud. W trakcie walk od ognia irackiej obrony przeciwlotniczej utracono 6 maszyn.

Źrodło: Wikipedia

"Anglijskie Szermany" (GB, WW2) 1

2011-03-24T07:42:00.002+01:00

Kompletowanie brytyjskiego (i kanadyjskiego) sprzętu do Pn-Zach Teatru Działań Wojennych (Francja'44 - Belgia i Holandia - Niemcy '45) w zasadzie skończyłem już w zeszłym roku. Większość czołgów stanowią "Szermany" (Sherman I, Ic, IIa, III, V, Vc). Tak sobie dłubię od czasu, do czasu przy tych złomach - wiem, że nie jest to niestety żadne "dzieło sztuki", ale do wargamingu mogą być . Dzisiaj mała próbka mojej radosnej "tfórczości" :)

Batalion czołgów ciężkich gotowy ! (ZSRR, modern)

2011-03-24T07:29:00.004+01:00

Dzisiaj przedstawiam pomalowane ostatnio przeze mnie IS-3M - razem z dwoma IS-3 stworzą Batalion Czołgów Ciężkich (trzy kompanie i dowództwo w przeliczniku 1/5). Takie bataliony były w latach 80-tych jednostkami III rzutu strategicznego czyli formacjami rezerwy strategicznej.

Ciekawe jak wyglądałoby starcie takiej jednostki z pododdziałami amerykańskiej Dywizji Pancernej (np. na Abramsach) - pewnie "marmolada". Ale do "wygniatania" zwykłej piechoty lub spadochroniarzy NATO, IS-y powinny być całkiem OK.

122 mm haubica 2A18 (D-30) - (ZSRR, modern) 2

2011-03-23T15:19:00.002+01:00

Tak sobie wydłubałem w międzyczasie - jeszcze tylko jakaś ładna podstawka (obsługę już mam :)

Cheetah (Holandia, modern)

2011-03-23T07:05:00.002+01:00

Holenderska wersja niemieckiego Flakpanzer Gepard czyli PRTL (PantserRupsTegenLuchtdoelen) "Cheetah".

M24 Chaffee (USA, ww2) i NM-116 (Norwegia, modern) WIP 1

2011-03-21T07:08:00.001+01:00

Rozpocząłem prace nad kilkoma modelami czołgów M24 Chaffee oraz ich norweskimi modernizacjami z lat 70-tych: NM-116.

Punktem wyjścia są:

· modele Amercom z serii "Czołgi świata" - posłużą mi do zrobienia amerykańskich M24 z okresu WW2,

· zestawy Matchboxa (Revella) - zrobię z nich po drobnych konwersjach MN-116 (m.in. wymiana luf, dorobienie kilku elementów na wieży - urządzenia celownicze i kadłubie - inne silniki).

Modele są w skali 1/76.

Lotniskowa straż pożarna (Niemcy, modern) 3

2011-03-18T07:58:00.004+01:00

Dzisiaj ostatni zestaw "strażacki" -tym razem niemiecki. Unimoga miałem już od dawna - a teraz wzbogaciłem kolekcję o "wóz drabiniasty" Iveco Magirus Drehleiter (skala 1/72) :)

Lotniskowa straż pożarna (GB, modern) 2

2011-03-15T07:05:00.004+01:00

Dzisiaj dwa modele pojazdów straży pożarnej w bardziej tradycyjnych kolorach - nazwijmy je europejską grupą interwencyjno-ratunkową :)

Skala modeli: Morita Maf-125 - 1/87 a Major Rescue FL 614 UK - 1/64

M109A3 (modern) WIP 2

2011-03-15T06:51:00.002+01:00

Lotniskowa straż pożarna (USA, modern) 1

2011-03-14T07:18:00.003+01:00

Doszedłem do wniosku, że na lotnisku potrzebnych jest kilka pojazdów cywilnych - w tym, nie może oczywiście zabraknąć straży pożarnej. Dzisiaj pierwsza (amerykańska) grupa interwencyjno-ratunkowa: Oshkosh ARFF oraz Monarch Rescue Pumper. Skorzystałem z modeli Amercom z "Kolekcji wozów strażackich".

Su-27 (ZSRR, modern)

2011-03-09T08:02:00.005+01:00

Dzisiaj kolejny model samolotu w skali 1/100 :)

Su-27 (kod NATO – Flanker-B) - radziecki myśliwski samolot przechwytujący (przewagi powietrznej), który powstał jako odpowiedź na amerykańskie samoloty F-15.

W 1982 roku ruszyła produkcja seryjna Su-27. Samoloty produkowano w dwóch niemal nieróżniących się od siebie modyfikacjach: Su-27S przeznaczonych dla Sił Powietrznych i Su-27P – dla lotnictwa Obrony Powietrznej.

Pierwszą wersją po wersji produkcyjnej był dwumiejscowy samolot szkolno-bojowy Su-27UB (kod NATO – Flanker-C), który był przeznaczony do szkolenia i treningu przy zachowaniu pełnych możliwości bojowych. Samolot ten został oblatany 7 maja 1985 roku. Samolot ten pomimo swojego przeznaczenia posiada pełne uzbrojenie i może być użyty w charakterze samolotu bojowego. W wersji tej, nie zmieniając rozmiarów samolotu, z przodu zabudowano dwumiejscową kabinę a dla zrównoważenia większego przodu kadłuba, podniesiono usterzenie pionowe i samolot Su-27UB jest wyższy o 42 cm, powiększono też hamulec aerodynamiczny na grzbiecie samolotu. Zmiany te powodują, że samolot dwumiejscowy jest o około 1500 kg cięższy oraz ma słabsze charakterystyki od jednomiejscowego Su-27.

Po rozpoczęciu produkcji seryjnej i wprowadzeniu go do uzbrojenia trwały nadal prace nad kolejnymi wariantami samolotu Su-27, które jednak ze względu na duże różnice ze swym poprzednikiem otrzymały już nowe oznakowania: Su-30, Su-33, Su-34, Su-35 i Su-37.

Podstawowe wersje samolotu Su-27

T-10S – seria prototypowa
Su-27 – seryjna wersja samolotu, oznaczana także jako Su-27S
Su-27P – seryjna wersja samolotu używana przez lotnictwo obrony powietrznej
Su-27SK – seryjna wersja eksportowa samolotu Su-27S
Su-27M (Su-35) - prototypowa wersja rozwojowa Su-27, samolot wielozadaniowy o marketingowej nazwie Su-35 z radarem ze skanowaniem fazowym, przednimi skrzydełkami, nową elektroniką i uzbrojeniem. Jeden z prototypów nosił nazwę Su-37) i był napędzany silnikami ze sterowanym wektorem ciągu.
Su-27SM - seryjna modernizacja samolotów Su-27
Su-27SKM - seryjna wersja eksportowa samolotu Su-27SM
Su-27SM2 - prototypowa modernizacja samolotów Su-27 (prototyp znany jako Su-27BM lub Su-35 - nazwa ta użyta została po raz drugi). Prototyp oblatany w lutym 2008 roku ma nowoczesny radar Irbis, zastosowano nowy silnik ze sterowanym wektorem ciągu AL-41F1A, zredukowano odbicie fal elektromagnetycznych, zastosowano w pełni obsługę systemu fly-by-wire, zmniejszono masę samolotu poprzez zastosowanie materiałów kompozytowych, zmodernizowano tradycyjną kabinę pilota na rzecz kokpitu typu "glass cockpit" gdzie zamiast analogowego oprzyrządowania zastosowano aktywne ekrany LCD, zwiększono widoczność kabiny poprzez podwyższenie i przeprojektowanie owiewki kabiny. Z płatowca usunięto przednie skrzydełka oraz zwiększono wloty powietrza, zapewniając nowym silnikom odpowiednie optymalne warunki pracy na małych wysokościach.
Su-27K (Su-33) – seryjna pokładowa wersja samolotu Su-27
Su-27IB (Su-34) - seryjna dwumiejscowa uderzeniowa modyfikacja Su-27 z miejscami obok siebie.
Su-27UB – seryjna dwumiejscowa wersja szkolno-bojowa
Su-27UBK – seryjna wersja eksportowa samolotu Su-27UB

Su-27PU (Su-30) – seryjny ciężki dwumiejscowy samolot przechwytujący, zbudowany na bazie płatowca Su-27UB, po przyjęciu na uzbrojenie oznaczony Su-30
Su-30M – prototypowa wersja rozwojowa samolotu Su-30
Su-30MK – eksportowa wersja samolotu Su-30M
Su-30MKK – eksportowa wersja samolotu Su-30MK dla Chin oraz Indonezji
Su-30MK2 – eksportowa wersja rozwojowa samolotu Su-30MKK dla Chin, Wietnamu i Wenezueli
Su-30MKI – eksportowa wersja samolotu Su-30MK dla Indii
Su-30MKM – eksportowa wersja samolotu Su-30MKI dla Malezji
Su-30MKA – eksportowa wersja samolotu Su-30MKI dla Algierii

Model jest w barwach lotnictwa chińskiego – zostanie więc przemalowany.

Teraz czekam na Tornado :P

M109A3 (Niemcy, modern) WIP 1

2011-03-03T07:22:00.004+01:00

M109 – haubica samobieżna opracowana w celu zastąpienia pojazdów M44 SPH.

Zamówienie zostało złożone w 1952 roku, pierwsze egzemplarze seryjne opuściły hale montażowe w roku 1962. Po wprowadzeniu licznych ulepszeń, M109 stała się najpopularniejszą haubicą samobieżną na świecie. Ogółem Stany Zjednoczone sprzedały pojazdy tego typu do prawie 30 krajów. M109 znajduje się na wyposażeniu większości państw należących do NATO.

M109 może po przystosowaniu forsować wpław przeszkody wodne i strzelać pociskami różnych rodzajów, w tym także taktyczną nuklearną amunicją artyleryjską.

W ciągu kolejnych lat zmodernizowano podstawę działa, unowocześniono wieżę i samą haubicę, instalując ponadto automatyczny układ kierowania ogniem oraz wzmacniając opancerzenie.

Obecnie w armiach świata znajduje się około 4000 haubic samobieżnych M109.

M109 występuje m.in. w następujących wersjach:

M109 – pierwsze wyprodukowane w 1963 roku z działem M126

M109A1, M109A1B – nowsze działo M126A1 o dłuższej lufie

M109A2 – z działem M185

M109A3, M109A3B - M109A1 i M109A1B przebudowane do standardu M109A2

M109A4 – zmodernizowane wersje M109A2 i M109A3

M109A5 – z działem M284

M109A6 "Paladin"

Gepard (Niemcy, modern)

2011-03-02T07:07:00.002+01:00

M125 i M106A1 (USA, modern) 2

2011-03-01T07:28:00.001+01:00

BWP Marder (Niemcy, modern)

2011-02-28T10:47:00.001+01:00

M577 (USA, modern) 2

2011-02-28T07:46:00.002+01:00

T-54A (ZSRR, modern) 2

2011-02-25T07:09:00.002+01:00

Raketenjagdpanzer 2(Niemcy, modern) 2

2011-02-25T07:08:00.004+01:00

M48A2GA2 (Niemcy, modern) 2

2011-02-25T07:08:00.003+01:00

T-35 (ZSRR, ww2) 2

2011-02-24T07:13:00.002+01:00

122 mm haubica wz. 1938 M-30 (ZSRR, ww2, modern)

2011-02-24T07:12:00.002+01:00

122 mm haubica wz. 1938 M-30 - radziecka haubica opracowana w 1938, której masowa produkcja ruszyła w 1940. Była jednym z podstawowych dział Armii Czerwonej podczas II wojny światowej. W latach 1940-1955 wyprodukowano ponad 19 tys. egzemplarzy tej broni (z tego 17,5 tys. w latach 1940-1945). Używana była przez wiele lat po wojnie w wielu armiach świata, w tym w Wojsku Polskim, gdzie służy do dziś jako 122 mm ciągniona haubica wz. 1938/1985.

IS-3M (ZSRR, modern) 2

2011-02-23T07:46:00.005+01:00

IS-2 (ZSRR, ww2, modern) 2

2011-02-23T07:46:00.004+01:00

M103A1 (USA, modern) 2

2011-02-22T07:27:00.002+01:00

Lockheed C-130 Hercules (USAF, modern) 2

2011-02-22T07:24:00.002+01:00

Herkules po drobnym liftingu :)

Raketenjagdpanzer 4 Jaguar 2 (Niemcy. modern)

2011-02-18T07:39:00.001+01:00

Dzisiaj kolejne z posiadanych przeze mnie modeli w skali 1/87 – niszczyciele czołgów Jaguar 2.

Raketenjagdpanzer 4 Jaguar 2 – niemiecki rakietowy niszczyciel czołgów. Pojazdy powstały w latach 1983-1985 poprzez modernizację 162 niszczycieli czołgów Kanonenjagdpanzer, polegającą na wymianie armaty kalibru 90 mm na wyrzutnię przeciwpancernych pocisków kierowanych TOW oraz wyposażeniu pojazdu w dodatkowe opancerzenie. W 1989 roku TOW-y zostały wymienione na nowocześniejsze TOW 2. Opancerzenie pojazdu składa się ze stalowych płyt pancernych o grubości od 10 do 50mm oraz dodatkowego pancerza w postaci perforowanych blach stalowych pokrytych substancją podobną do gumy. Oprócz TOW pojazd jest uzbrojony w przeciwlotniczy karabin maszynowy MG3. Zapas amunicji przewożony w pojeździe wynosi 12 rakiet ppanc oraz 2100 szt. amunicji do karabinu maszynowego.

Marder Roland-2 (Niemcy, modern)

2011-02-17T08:49:00.002+01:00

Dzisiaj kolejny model ROCO, jaki postanowiłem skleić i pomalować w ramach postanowienia, że zakończę temat swoich modeli w skali 1/87: plot system rakietowy Roland-2 zainstalowany na podwoziu BWP Marder. Armia Zachodnioniemiecka użytkuje 144 zestawy tego typu - jako podstawowy sprzęt plot na szczeblu dywizyjnym.

Kilka słów o zestawie:

W 1964 roku firmy Aerospatiale we Francji i Messerchmitt-Bolkow-Blohm w Niemczech Zachodnich utworzyły konsorcjum Euromissile i rozpoczęły wspólne opracowywanie systemu rakietowego małego zasięgu do zwalczania celów nisko lecących.
Opracowano dwie wersje: Roland -1, mogący zwalczać cele znajdujące się tylko w zasięgu obserwacji wzrokowej i Roland-2 przeznaczony do działania w każdych warunkach atmosferycznych i w nocy.
Rolandy-1 były produkowane tylko w początkowym okresie (od 1977 roku do początku lat 80-tych) i wkrótce zostały zastąpione przez Rolandy-2. Różnice między nimi występują głównie w systemach wykrywania celów i kierowania, pociski rakietowe są takie same. Mogą one przechwytywać cele powietrzne znajdujące się na odległościach do 6500 metrów, na średnich, małych i bardzo małych wysokościach (max. do ok. 5000m.). Obsługa zestawu składa się z dowódcy (wyszukuje cele i ocenia sytuację), operatora (naprowadza pocisk na cel) i kierowcy.

System Roland-2, stanowiący samotną jednostkę bojową składa się:
- z dwóch ruchomych prowadnic
transportowo-startowych dla rakiet,
- stacji radiolokacyjnej nadzoru przestrzeni powietrznej,
- stacji radiolokacyjnej śledzenia celów,
- celownika optycznego i termowizyjnego,
- komputera kierowania,
- łącza radiowego do przesyłania komend kierowania do rakiet,
- urządzenia identyfikacji "swój-obcy"
Całość montowana jest na obrotowej wieży. Pod wieżą znajdują się dwa magazyny, mieszczące łącznie osiem rakiet. Ich przeładowanie na wyrzutnie odbywa się automatycznie w czasie ok. 10 sekund, po ustawieniu prowadnic w pionowym położeniu.

Niemcy użytkują 144 zestawy Roland-2 na podwoziach BWP Marder oraz 115 zestawów Fla Rak Rad Roland-2 na podwoziach MAN 8x8 ( z czego 68 osłania lotniska Luftwaffe, 20 Bundesmarine, a 27 bazy USAF w Niemczech).

Dane techniczno-taktyczne systemu Roland-2
Obszar zwalczania celów: 120km²
Sposób kierowania: Komendowy, z optycznym i radiolokacyjnym śledzeniem celu, oraz ze śledzeniem pocisku radiolokacyjnym i w podczerwieni;
Liczba pocisków w salwie: 1;
Liczba kanałów celowania baterii: 6;
Masa na podwoziu: 32,5t (Marder), 25t (MAN);
Radar wykrywania:
- zakres prędkości ruchu celu względem wyrzutni: 50-450 ^m/s,
- pasmo pracy: L,
- częstotliwość powtarzania impulsów: 8,82 kHz,
- prędkość obrotowa anteny: 360 º/s,
- zakres odległości wykrywania celu o SPO = 1m² : 1,5 - 16,5km
z prawdopodobieństwem 90%,
- długość trwania impulsu: 5ms,
- pobór mocy: normalny 200W, szczytowy 4 kW.
Radar śledzenia:
- zakres zmian częstotliwości: 250 MHz,
- pobór mocy: 10 kW,
- szerokość wiązki: 2º,
- wysokość wiązki: 1º,
- częstotliwość powtarzania impulsów: 5kHz,
- długość trwania impulsu: 400ns,
- zasięg: 16km.

M125 i M106A1 (USA, modern)

2011-02-16T07:38:00.002+01:00

Dzisiaj kolejne dwa pojazdy w skali 1/87 zbudowane na podstawie transportera opancerzonego M113: M125 - samobieżny moździerz kalibru 81 mm oraz M106A1 samobieżny moździerz kalibru 107 mm.

122 mm haubica 2A18 (D-30) - (ZSRR, modern)

2011-02-15T08:00:00.001+01:00

Dzisiaj, zanim zacznę prezentować kolejne modele ROCO, które robię, coś w bardziej konwencjonalnej skali 1/72: radziecka haubica 122mm D-30.
Kilka słów o bohaterce odcinka:
122 mm haubica 2A18 (D-30) – sowiecka haubica wprowadzona do uzbrojenia w latach 60-tych, jako następczyni 122 mm haubicy M-30. Haubica D-30 ma łoże trójogonowe dzięki któremu kąt ostrzału w poziomie jest równy 360°. Lufa zakończona hamulcem wylotowym zaopatrzona w półautomatyczny zamek klinowy z pionowym przesuwem klina. Może wystrzeliwać pociski składane ze zmiennym ładunkiem bojowym m.in. pociski odłamkowo-burzące o masie 21,76 kg.

Lockheed C-130 Hercules (USAF, modern)

2011-02-14T07:44:00.003+01:00

Dzisiaj chciałem się pochwalić niedawnym zakupem – samolotem Lockheed C-130 Hercules.

Rozglądając się za odpowiednim modelem dla rozgrywania scenariuszy z udziałem samolotów transportowych, początkowo zwróciłem uwagę na modele w skali 1/72, których jest duży wybór. Ale zapoznawszy się dokładniej z ofertą stwierdziłem, że mają same wady: po pierwsze są drogie, po drugie wielkie (gdzie to trzymać?), po trzecie mają mnóstwo części (a ze mnie kiepski modelarz i znając życie to połowę popsuję albo zgubię zanim go zrobię), po czwarte pomalować te samoloty (na oko to jakieś wiadro farby) i nakleić równo naklejki (jakieś ćwierć metra kwadratowego). To dopiero wyzwanie !!! - niestety trochę przerastające moje zdolności i umiejętności :)

I wtedy mój wzrok padł na niepozorny modelik Testors-a w nietypowej skali 1/130. Bingo !!! Kupiłem, skleiłem w trzy i pół minuty (nowy rekord życiowy!) i teraz cieszy moje oko :) Ma co prawda kilka niedogodności np. brak podwozia (ale komu potrzebne podwozie skoro umie latać?) Za to kolorek fajny i oznaczenia od razu rzucają się w oczy. Trochę go pobrudzę (bo nie chce mi się przemalowywać w całości) i hajda na planszę bitewną :)

Jak zwykle kilka słów o bohaterze odcinka (posiłkowałem się WIKI):

Lockheed C-130 Hercules – amerykański średni czterosilnikowy wojskowy samolot transportowy o napędzie turbośmigłowym, produkowany przez wytwórnię Lockheed. Od wprowadzenia do służby w grudniu 1956 do chwili obecnej wyprodukowano ponad 2260 egzemplarzy tej maszyny w 40 wersjach, w którą wyposażone są siły zbrojne ponad 50 krajów świata. Głównym przeznaczeniem Herculesa jest transport towarów i osób, także rannych na średnich odległościach, co przy zdolności lądowania na nieutwardzonych pasach startowych czyni z niego bardzo uniwersalną maszynę, często przebudowywaną do pełnienia także innych wyspecjalizowanych zadań poczynając od wsparcia powietrznego (AC-130 Spectre), po służbę ratowniczo poszukiwawczą SAR, jako latająca cysterna, samolot rozpoznania meteorologicznego, gaszenia pożarów czy ewakuacji medycznej MEDEVAC.

Na podstawie maszyny C-130 zbudowano wiele odmian przeznaczonych do pełnienia wyspecjalizowanych misji – m.in.:

AC-130 Spectre — samolot szturmowy z silnym uzbrojeniem strzeleckim i artyleryjskim na lewej burcie.

DC-130 i GC-130 — samoloty z aparaturą kontrolną do sterowania bezzałogowymi celami powietrznymi.

EC-130 Commando Solo — samolot walki elektronicznej zakłócający transmisje systemów radiowych nieprzyjaciela lub latająca propagandowa stacja nadawcza.

EC-130H Compass Call — samolot walki elektronicznej i zakłócania.

EC-130E — Airborne Battlefield Command and Control Center (ABCCC) latający punkt dowodzenia

HC-130P/N — latająca cysterna służąca do tankowania śmigłowców ratownictwa morskiego i samolotów rozpoznawczych dalekiego zasięgu.

JC-130 i NC-130 — samoloty do operacji związanych z lotami kosmicznymi

KC-130 – taktyczny samolot-cysterna

LC-130 — wyposażona w podwozie w postaci nart wersja do działań w warunkach arktycznych wcześniej oznaczony jako C-130D.

MC-130E/H Combat Talon I/II — samolot do operacji specjalnych

MC-130P Combat Shadow — samolot do operacji specjalnych

MC-130W — nowy samolot do operacji specjalnych i antyterrorystycznych

PC-130 — morska wersja patrolowa

RC-130 — rozpoznawczy

SC-130 — wersja poszukiwawczo-ratownicza SAR

VC-130 — wersja do transportu osobistości

WC-130 — wersja rozpoznania meteorologicznego

CC-130 — kanadyjskie wersja samolotów Hercules.

M577 (Niemcy, modern)

2011-02-13T20:55:00.001+01:00

W weekend zacząłem malować kilka modeli - m.in. postanowiłem skończyć moje modele w skali 1/87, wozów bojowych zbudowanych na bazie transportera M113. Oto pierwszy z nich: M577 - mobilne stanowisko dowodzenia.
Model dostał na razie jako podkład kolor Humbrol Matt 116. Zdjęcia z postępu prac zrobię i zamieszczę wkrótce.

Samoloty współczesne Amercom 1/100 (modern)

2011-02-11T13:00:00.005+01:00

Postanowiłem zaprezentować dotychczas wydane w serii „Samoloty Świata” samoloty współczesne w skali 1/100 (z małym wyjątkiem w postaci dwóch typów używanych podczas Wojny Falklandzkiej, które nie wiadomo czemu zostały zrobione w skali 1/72).

NATO:

F-16 Fighting Falcon – podstawowy lekki myśliwiec NATO – używany też jako samolot wsparcia taktycznego (myśliwsko-bombowy) m.in. przez USAF, Danię, Włochy, Belgię, Grecję, Holandię, Norwegię, Portugalię i Turcję (model jest w polskich barwach i wymaga tylko zmian oznaczeń państwowych).

F/A-18F Super Hornet – pokładowy samolot wielozadaniowy – używany jako myśliwsko-szturmowy przez US Navy (model jest w zasadzie gotowy do użycia, nie wymaga żadnych zmian)

Mirage 2000C – francuski samolot myśliwsko-szturmowy używany m.in. przez Francję i Grecję (model w barwach francuskich, gotowy do użycia)

F-104 Starfighter – samolot myśliwski starszej generacji, używany m.in. przez USAF, RFN, Włochy, Belgię, Kanadę, Danię, Grecję i Holandię (samolot w okazjonalnych barwach lotnictwa włoskiego – wymaga przemalowania)

Douglas A-4M Skyhawk (model w skali 1/72) – pokładowy samolot szturmowy starszej generacji, użytkowany przez US Navy (model w barwach US Navy gotowy do użycia) – przydatny też w konfliktach bliskowschodnich i wojnie o Falklandy

de Havilland Vampire FB.9 – brytyjski myśliwiec wycofany ze służby – przydatny w konfliktach bliskowschodnich (wymaga przemalowania)

Fairchild A-10A – pierwszy amerykański samolot bliskiego wsparcia sił lądowych (samolot w barwach USAF, gotowy do użycia – to zakup, który najbardziej mnie ucieszył :)

BAE sea Harrier FRS. Mk1 – (model w skali 1/72)samolot wielozadaniowy pionowego startu, używany przez Royal Navy i USMC (a w wersji lądowej także przez RAF) – model w barwach brytyjskich, gotowy do użycia

McDonnell Douglas F-4C Phantom II – podstawowy amerykański samolot myśliwski i myśliwsko-bombowy starszej generacji – używany m.in. przez USAF, US Navy, USMC RFN, Wielką Brytanię, Grecję, Hiszpanię (model w barwach amerykańskich, gotowy do użycia)

North American F-100C Super Sabre – myśliwiec amerykański starszej generacji, używany przez amerykańską Gwardię Narodową (model w barwach amerykańskich, gotowy do użycia)

Grumman F-14A Tomcat – podstawowy myśliwiec pokładowy US Navy (model w barwach amerykańskich, gotowy do użycia)

Układ Warszawski (Warsaw Pact):

MiG-29 "Fulcrum-C" – lekki myśliwiec radziecki, używany też jako samolot myśliwsko-szturmowy przez ZSRR i inne państwa Warsaw Pact (model w barwach radzieckich)

MiG-21MF – lekki myśliwiec radziecki starszej generacji, używany też jako samolot myśliwsko-szturmowy przez ZSRR i inne państwa Warsaw Pact (model w barwach polskich)

W najbliższych zapowiedziach są jeszcze m.in.: Tornado i Su-27

Lotnictwo a wargaming współczesny (modern)

2011-02-11T08:32:00.002+01:00

Znaczenie lotnictwa na współczesnym polu walki jest niebagatelne, jeżeli nie decydujące dla prowadzonych działań. Świadczy o tym chociażby opracowana przez US Army koncepcja bitwy powietrzno-lądowej.

W związku z powyższym wargamer staje przed dylematem: Czy i jak prezentować udział wsparcia powietrznego planszy bitewnej? Ignorować go nie możemy bo było by to wielkim wypaczeniem obrazu współczesnego pola walki.

Można przyjąć wariant minimum czyli obrazowanie oddziaływania wsparcia powietrznego na zasadach zbliżonych do rozgrywania wsparcia artyleryjskiego spoza planszy. W takiej sytuacji interesuje nas tylko efekt tego wsparcia - rozliczenie ewentualnych strat i zniszczeń oraz wpływu na manewry i morale wojsk lądowych.

Takie rozwiązanie sprawdza się przy małych przelicznikach, chociaż moim zdaniem jest nieciekawe wizualnie. Np. w „jedynce" – tam, gdzie podstawowym pododdziałem na polu walki jest drużyna (a faktycznie poszczególni żołnierze wchodzący w skład tej drużyny) – wyeliminowanie lub poważne osłabienie zdolności bojowej drużyny piechoty lub pojedynczego pojazdu, jednym atakiem pojedynczej maszyny powietrznej jest wysoce prawdopodobne, a z drugiej strony drużyna piechoty lub pojedynczy wóz bojowy ma niewielkie środki aby przeciwdziałać atakowi powietrznemu (nawet gdy takie przeciwdziałanie ma miejsce i jest skuteczne to jego skutki dotyczą pojedynczej maszyny powietrznej). Czyli cała akcja sprowadza się do schematu 1 do 1 – jeden atak, w jednym ruchu (turze) i jeden oddział albo model zdjęty lub osłabiony (uszkodzony).

Sytuacja się komplikuje przy wyższych przelicznikach – tam, gdzie nie interesuje nas los pojedynczego żołnierza na polu walki, a staramy się zasymulować bardziej złożone działania obejmujące całe kompanie i bataliony, dysponujące odpowiednim wsparciem powietrznym oraz parasolem przeciwlotniczym.

Z pełną świadomością pisałem dotąd „maszyna powietrzna" bo jak przyjrzymy się bliżej tej szerokiej kategorii i sposobom działania oraz znaczeniu poszczególnych typów samolotów i śmigłowców to dopiero zaczynają się schody – ale o tym (i o interakcjach przy wyższych przelicznikach) bardziej szczegółowo może innym razem.

Teraz koniec tego bredzenia – postaram się wrócić do meritum czyli sposobowi obrazowania działań lotniczych na planszy wargamingowej.

Jestem zwolennikiem wystawiania na planszy modeli samolotów i śmigłowców – chociażby jako znaczników obecności i wsparcia powietrznego. Jednak uważam, że przy faktycznych rozmiarach współczesnych samolotów bojowych oraz zniekształceniach planszy wargamingowej polegającego na tym, że skala terenu jest inna niż skala figurek, wystawianie ich w skali figurek czyli 1/72 jest cokolwiek bez sensu. Oczywiście inaczej trzeba traktować śmigłowce, które w zasadzie są na współczesnym polu walki latającymi czołgani i transporterami. W tym przypadku skala 1/72 jest jak najbardziej uzasadniona.

Szukając odpowiedniej skali dla samolotów wykorzystywanych w celach wargamingowych w pierwszej chwili zainteresowałem się modelami w skali 1/144. Stwierdziłem jednak, że dysproporcja wielkości występująca pomiędzy figurkami i pojazdami a samolotami (np. sytuacjach, kiedy samoloty stoją na lotnisku) jest zbyt rażąca. Wtedy zainteresowałem się wydawanymi przez Amercom samolotami współczesnymi w skali 1/100. I to okazało się strzałem w dziesiątkę – za niezbyt duże pieniądze można uzyskać większość podstawowych typów samolotów, które występują na współczesnym polu walki. A do tego większość z nich jest takiej jakości, że nie ma potrzeby przemalowywana ich i powtórnego oznaczania (co przy braku na rynku kalkomanii w skali 1/100 byłoby koszmarem) – co daje bardzo dużą oszczędność czasu (pomijając fakt, że nie jestem wybitnym modelarzem lotniczym i wykonanie modeli na poziomie wyższym niż ten Amercomu nie jest dla mnie możliwe).

Reasumując zdecydowałem się na następujące wargamingowe obrazowanie lotnictwa:

¾ śmigłowce: skala 1/72, a w przypadku bardzo dużych maszyn transportowych skala 1/100 lub 1/144,

¾ samoloty bojowe: skala 1/100, a w przypadku braku modeli w tej skali lub bardzo samolotów transportowych skala 1/144 (dopuszczam też małe maszyny w skali 1/72, jeżeli nie ma odpowiedników w skali 1/100),

¾ samoloty cywilne (pasażerskie) – zastanawiam się nad skalami 1/44 -1/200, ze względu na ogromne rozmiary tych maszyn.

Układ Warszawski (Warsaw Pact) - porządki (modern)

2011-02-10T07:05:00.003+01:00

W Armii Radzieckiej i w armiach satelitów w interesującym mnie okresie (czyli lata 80-te plus początek lat 90-tych) panował duży chaos jeżeli chodzi użytkowane generacje i poszczególne typy czołgów oraz innych wozów bojowych. Zdaje się nie istniało w tym okresie coś takiego jak uniwersalny standard wyposażenia obejmujący wszystkie jednostki - praktycznie każda dywizja pancerna i zmechanizowana miała inny etat i posiadała inny sprzęt pancerny. Było to uzależnione od okręgu wojskowego, czy też grupy wojsk w których dana jednostka była umieszczona oraz od rzutu strategicznego, w którym się znajdowała i stopnia skadrowania pododdziałów. Do tego dochodziły zaszłości w postaci wcześniej użytkowanego sprzętu, nieregularnych lub niezrealizowanych dostaw, zmian etatów, zmian koncepcji wyposażenia i użycia jednostki itd.

Generalnie jest bardzo mało dostępnych informacji na ten temat – i nie pozostaje nic innego tylko szacowanie i domyślanie się składu oraz wyposażenia poszczególnych dywizji. W tym kierunku idą też zachodnie systemy i opracowania wargamingowe zajmujące się hipotetyczną wojną Układ Warszawski kontra NATO.

Zgodnie z tym co zaplanowałem sobie w grudniu na ten rok – reaktywowaniem moich pododdziałów Układu Warszawskiego – postanowiłem wprowadzić pewną systematykę w celu uporządkowania moich zbiorów. Oczywiście ta systematyka to tylko pewne abstrakcyjne założenie, które pomoże mi zamienić pudełko modeli w wyetatowane oddziały do systemu wargamingowego (przyjąłem przelicznik z systemu Rapid Fire – jako najbardziej moim zdaniem uniwersalny), niemniej oparte na zebranych przeze mnie informacjach.

W związku z powyższym podzieliłem posiadany sprzęt na trzy rzuty strategiczne – odpowiadające mniej więcej realiom historycznym. W dużym uproszczeniu wygląda to tak:

I Rzut Strategiczny

MBT: T-64/72/80/90 (T-64 jeszcze nie posiadam)

IFV i APC: BMP-1/2, BTR-80

ARC: BRDM-2, BRM

II Rzut Strategiczny

MBT: T-54/55/62, IT-1

APC: BTR-50/60/70

ARC: BRDM-2, PT-76

III Rzut Strategiczny (Rezerwa)

MBT i SPA: IS-2/3, T-10, T-34/85, SU-100, ISU-122/152

APC: BTR-152

ARC: BTR-40, BRDM-1

Jeżeli ktoś nie zgadza się z moim podziałem lub ma jakieś uwagi – będę wdzięczny za komentarz.

IS-2 (ZSRR, ww2, modern)

2011-02-09T07:01:00.002+01:00

Dzisiaj ostatnia odsłona moich ostatnich produkcji spod znaku "sierpa i młota" – parka czołgów IS-2 z szybkoskładalnego zestawu Italeri. Są to modele zaczęte swego czasu przez mojego synka Maćka, które odleżały się jakiś czas w pudełku. Teraz postanowiłem je dokończyć.

Kilka słów o historii tych konstrukcji:

Latem 1943 roku powstał, w zakładach w Czelabińsku, pierwszy model nowego czołgu ciężkiego. Początkowo nosił on oznaczenie "Obiekt 237". Jego głównym konstruktorem był N. F. Szaszmurin. 8 sierpnia 1943 został on przyjęty do uzbrojenia Armii Czerwonej. Nowy pojazd otrzymał oznaczenie IS-1 (IS – Iosif Stalin) lub IS-85. Czołg był uzbrojony w armatę D-5T kal. 85 mm. Miał masę ok. 44 t. Wyprodukowano tylko 107 egzemplarzy pojazdu. W związku z tym, że armata D-5T kal. 85 mm okazała się zbyt słaba w stosunku do pancerzy niemieckich czołgów ciężkich zaszła potrzeba wzmocnienia uzbrojenia czołgu ciężkiego. Szybko wdrożono do produkcji czołg uzbrojony w armatę D-25T kalibru 122 mm. Nosił on początkowo oznaczenie "Obiekt 240". Po przyjęciu do uzbrojenia zmieniono je na IS-2. Do zakończenia wojny ogółem zbudowano ok. 3400 czołgów IS-1 i IS-2.

Czołgi IS-2 pozostawały w uzbrojeniu armii radzieckiej również po wojnie. Na początku lat 50. XX w. poddano je poważnej modernizacji. Polegała ona głównie na wyposażeniu ich w nowe silniki. Były to odpowiednio przystosowane silniki czołgów T-54, tzw. W-54K-IS. Zmodernizowane pojazdy nosiły oznaczenie IS-2M. Na uzbrojeniu pozostawały one do początku lat 90. XX w. Ostatnie manewry z udziałem czołgów IS-2M odbyły się, w Odeskim Okręgu Wojskowym, w 1982 roku.

T-35 (ZSRR, ww2)

2011-02-08T07:49:00.002+01:00

Dzisiaj druga parka spod znaku czerwonej gwiazdy – prawdziwe zabytki: czołgi ciężkie T-35

Kilka słów o bohaterach odcinka :)

Prototyp wozu wyjechał z fabryki w lipcu 1932 roku. Jego konstrukcja była zbliżona do prototypu brytyjskiego czołgu ciężkiego A1E1 Independent. W 1933 roku w Charkowie powstał drugi prototyp czołgu T-35. Miał on masę 42 ton i był prezentowany podczas defilad w Moskwie i Leningradzie, ale podobnie jak pierwszy prototyp nie został dopuszczony do produkcji seryjnej. Do produkcji seryjnej dopuszczono dopiero trzeci prototyp wyposażony w podwozie z dodatkową parą kół jezdnych. Pierwsze seryjne wozy trafiły do jednostek w czerwcu 1934 roku. Pierwsza seria liczyła 10 egzemplarzy.

T-35 był czołgiem pięciowieżowym. Seryjne wozy były uzbrojone w armatę 76,2 mm KT-28 i dwie armaty 45 mm wz. 1932 (20-K). Większość wozów była przystosowana do zainstalowania radiostacji z antenami poręczowymi, ale nie wszystkie zostały w nią wyposażone. Czołgi seryjne były pozbawione czkm DT umieszczonego w przodzie kadłuba. Część wozów miała zainstalowany podwójny reflektor nad armatą 76,2 mm umożliwiający walkę w nocy. Wozy budowane w następnych latach były poddawane kolejnym modyfikacjom. Część wozów wybudowanych w 1937 roku miała grubość pancerza zwiększoną do 23 mm, a w 1938 roku rozpoczęto produkcję wozów o pancerzu grubości do 50 mm. Masa wozu wzrosła do blisko 50 ton i w celu utrzymania manewrowości na zadowalającym poziomie moc silnika zwiększono do 580 KM. W 1939 roku powstało ostatnich 6 czołgów T-35. Były one wyposażone w nowe wieże tzw. stożkowe. Kolejny raz pogrubiono pancerz. Masa wozów z nowymi wieżami wzrosła do 55 ton. Ogółem w latach 1933-1939 wyprodukowano 61 czołgów. Produkcja została wstrzymana, ponieważ uznano je za zbyt słabo opancerzone, a doświadczenia z manewrów wykazały, że dowódca czołgu nie jest w stanie skutecznie kierować ogniem wszystkich wież, a poszczególni celowniczowie nie są w stanie samodzielnie określić najważniejszych do zwalczania celów.

Modele są w skali 1/87 – i całe szczęście bo T-35 w skali 1/72 ma 13,5cm długości :)

T-54A (ZSRR, modern)

2011-02-07T07:41:00.002+01:00

Można powiedzieć, że weekend upłynął mi pod znakiem sierpa i młota :)

Co prawda kończyłem malować amerykańskie M103A1 oraz niemieckie M48A2GA2,ale mając chwilkę czasu dałem radę położyć podstawowy kolor (Humbrol Matt 155) na kilka radzieckich czołgów (zarówno współczesnych, jak i drugowojennych).

Dzisiaj króciutko o pierwszej parce – T-54A (a właściwie chińskich Type 59, które przemalowywuję na radzieckie T-54A).

W 1945 r. w Biurze Konstrukcyjnym Zakładów nr 183 pod kierunkiem A. A. Morozowa podjęto prace nad nowym czołgiem oznaczonym jako „Obiekt 137". W 1946 r. zbudowano prototyp, który po przejściu badań technicznych i poligonowych przyjęto na uzbrojenie Armii Radzieckiej jako czołg T-54. Pierwsza odmiana pojazdu, nazwana T-54 model 1946, produkowana była w latach 1946-1949. Posiadała ona wieżę podobną wyglądem do wieży z czołgu T-44. Druga wersja, oznaczona jako T-54 model 1949, miała nową półsferyczną wieżę z niewielkim wycięciem w tylnej części. Produkowano ją w latach 1949-1951. Dopiero trzecia wersja opracowana w 1950 r. nazwana jako T-54 model 1951 posiadała nową półsferyczną wieżę charakterystyczną dla tego typu czołgu. Wóz ten produkowano latach 1953-1955.

W 1955 r. dokonano modernizacji T-54 do wersji T-54A („Obiekt 137g”). Wóz ten posiadał stabilizator uzbrojenia w płaszczyźnie pionowej, przedmuchiwacz lufy oraz urządzenia noktowizyjne dla mechanika-kierowcy. Pojazd ten produkowano w ZSRR w latach 1955-1957. w Polsce 1956-64, w Czechosłowacji 1957-66, a w Chinach jako Type 59 do 1979 roku.

Czołg T-54 miał klasyczny układ konstrukcyjny. Kadłub wykonano z walcowanych płyt pancernych o maksymalnej grubości 99 mm. Wieża w kształcie półsferycznym składała się z elementów odlewanych o grubości do 203 mm i stropu z blach pancernych. Pojazd podzielony był na trzy przedziały: kierowania, bojowy i napędowy. W przedziale kierowania znajdowało się stanowisko mechanika-kierowcy (po lewej stronie) oraz zbiornik paliwa i część amunicji do armaty (po prawej stronie). Środkową część wozu, przykrytą obrotową wieżą, stanowił przedział bojowy. Znajdowały się tu stanowiska dowódcy czołgu i działonowego (z lewej strony) oraz ładowniczego (z prawej). W wieży zamontowane było uzbrojenie, przyrządy obserwacyjne i celownicze oraz środki łączności zewnętrznej i wewnętrznej. W przedziale napędowym, zajmującym tylną część czołgu, umieszczono silnik wysokoprężny i układ przeniesienia mocy złożony z: przekładni pośredniej, wielotarczowego sprzęgła głównego, skrzyni biegów o 5 przełożeniach do jazdy w przód i jednym w tył, dwóch mechanizmów skrętu i dwóch przekładni bocznych. Układ bieżny składał się z dziesięciu podwójnych kół nośnych zawieszonych niezależnie na wahaczach i wałkach skrętnych, dwóch kół napinających z przodu i dwóch kół napędzających z tyłu. Gąsienice metalowe złożone z 90 ogniw każda. Zasadnicze uzbrojenie obejmowało: 100 mm armatę sprzężoną z 7,62 mm karabinem maszynowym stabilizowane w płaszczyźnie pionowej, umieszczone w wieży, kursowego karabinu maszynowego w kadłubie i przeciwlotniczego 12,7 mm wielkokalibrowego karabinu maszynowego zamocowanego na stropie wieży (przy włazie ładowniczego). Czołg posiadał celownik przegubowy TSz-2A-22 o powiększeniu 3,5x i 7x. Dowódca czołgu posiadał przyrząd obserwacyjny TPK-1 i cztery peryskopy. Działonowy i ładowniczy mieli do dyspozycji po jednym peryskopie, a mechanik-kierowca dwa peryskopy oraz noktowizor TWN-1 do jazdy w nocy. Środki łączności stanowiła radiostacja typu R-113 o zasięgu do 20 km i czołgowy telefon wewnętrzny typu R-120. Czołg posiadał półautomatyczny system przeciwpożarowy, dwie świece dymne BDSz oraz wyposażenie do pokonywania przeszkód wodnych po dnie.

Modele pochodzą z serii „Wozy bojowe” i są moim skromnym zdaniem bardzo udane jak tę serię.

Zdjęcia zrobię i wstawię jak tylko odzyskam aparat :)

IS-3M (ZSRR, modern)

2011-02-04T07:39:00.004+01:00

No, wreszcie coś ze sprzętu używanego przez Układ Warszawski – chociaż dosyć nietypowo: czołg ciężki IS-3M, który w większej liczbie był na uzbrojeniu tylko bohaterskiej Armii Czerwonej.

Wczoraj zakupiłem na wyprzedaży model IS-a z serii „Czołgi Świata” – model w zasadzie po wstępnym oskrobaniu z nadlewek, nawierceniu lufy i demontażu gumowych gąsienic był gotowy do przemalowania. Dostał w takim razie kolorek Humbrol Matt 155 i teraz grzecznie sobie schnie i czeka na dalsze zabiegi upiększające.

Kilka słów o naszym bohaterze:

Czołg ciężki IS-3 powstał częściowo w oparciu o konstrukcję czołgu IS-2, lecz otrzymał całkowicie nowy kształt kadłuba i wieży. Czołg miał starannie zaprojektowany pancerz o znacznej odporności na ostrzał dział przeciwpancernych. Charakteryzował się dużym nachyleniem płyt pancernych, sprzyjającym rykoszetowaniu pocisków i zwiększającym efektywną grubość pancerza. Kształt płyt nosa kadłuba określano jako tzw. "nos szczupaka"; czołg ten był także nieoficjalnie nazywany szczuka (szczupak), a na Zachodzie: Stalin. Pierwsze seryjne wozy zjechały z linii montażowych w 1945 r. i nie zdążyły wziąć udziału w wojnie. Konstrukcja ta wzbudziła duże zainteresowanie wśród aliantów zachodnich, którzy uznali IS-3 za niezwykle groźną broń (można mówić nawet o syndromie Stalinów – na które lekarstwem miały być prezentowany przeze mnie amerykańskie M-103 oraz brytyjski FV214 Conqueror).

Czołg wyposażony był w armatę D-25T kalibru 122 mm, znaną z czołgu IS-2. Zastosowanie tej armaty było jednak pewnym mankamentem tego czołgu, gdyż charakteryzowała się ona niezbyt dużą prędkością początkową pocisku i w rezultacie jej możliwości przebicia pancerza, pomimo dużego kalibru, odpowiadały niemieckiej armacie 88 mm z długą lufą, zastosowanej m.in. w niemieckim czołgu Tygrys Królewski. Ponadto, z powodu dużych i ciężkich nabojów, szybkostrzelność armaty była niska, a zapas przewożonej amunicji mały.

W trakcie służby, czołgi IS-3 były modernizowane. Pierwsza modernizacja miała miejsce w latach 1952 – 1953. Obejmowała ona wzmocnienie mocowania silnika i skrzyni biegów. Wzmocniono pancerz pod wieżą. Wozy otrzymały nowe radiostacje. W wyniku modernizacji masa pojazdu wzrosła do 48 800 kg. Następna modernizacja miała miejsce w końcu lat 50. XX wieku. Zmodernizowane pojazdy od 1960 nazywano IS-3M lub IS-3M model 1960. Modernizacja obejmowała wzmocnienie kadłuba czołgu. Unowocześniono układ napędowy. Czołg otrzymał nowe przyrządy obserwacyjne, w tym noktowizory. Od 1960, zamiast silników W-11, montowano silniki W-54K-IS o mocy 530 KM. Były one odmianą silnika stosowanego w czołgach T-54.

IS-3M razem młodszymi T-10M służyły w nielicznych oddziałach liniowych II rzutu strategicznego do początku lat 80-tych.

Spähpanzer 2 (SpPz 2) Luchs (Niemcy, modern)

2011-02-02T08:28:00.004+01:00

I tak to jest z planami – miałem się od nowego roku porządnie zabrać za Warsaw Pact … a robię Bundeswehrę :)

Dzisiaj kolejny model na warsztacie: Spähpanzer 2 (SpPz 2) Luchs

Luchs czyli Ryś to ośmiokołowy pływający bojowy wóz rozpoznawczy (a właściwie nowoczesny samochód pancerny), który zaczął zastępować przestarzałe i mocno zużyte Kurze oraz czołgi lekkie M41 od połowy lat 70-tych. Bundeswehra posiada 408 tych pojazdów. Co ciekawe jego konstrukcja została oparta na samochodach pancernych Sd.Kfz.231(8-Rad) i Sd.Kfz.234.

Modelik Revella w skali 1/72 już sklejony i czeka malowanie podkładem – zdjęcia zrobię jak tylko odzyskam aparat :)

Wiesel ACW (Niemcy, modern)

2011-02-01T07:26:00.002+01:00

Dzisiaj kolejny pojazd niemiecki – tym razem Wiesel - młodszy (chociaż nie tak młody bo z lat 70-tych).

Wiesel AWC (Armoured Weapons Carrier) - lekki gąsienicowy pojazd opracowany jako wsparcie dla wojsk powietrzno-desantowych.

Na początku lat 70-tych w Niemczech ogłoszono konkurs na nowy lekki wóz bojowy przeznaczony do wsparcia działań wojsk powietrznodesantowych. Za najlepszy został uznany projekt firmy Porsche, który zakładał zbudowanie lekkiego pojazdu gąsienicowego. Po zbudowaniu sześciu prototypów w 1978 roku zamówienie na pojazdy zostało anulowane z powodu cięć budżetowych. W 1987 prace nad projektem wznowiono po zamówieniu dla Bundeswery 343 pojazdów w dwóch podstawowych wersjach - 210 pojazdów miało być wyposażonych w wyrzutnie pocisków przeciwpancernych oraz 133 w działka 20mm.

Pojazd znajduje się na uzbrojeniu Bundeswery od 1990 i jest tam wykorzystywany głównie jako lekki pojazd patrolowy w zagranicznych misjach pokojowych m.in. KFOR i ISAF. Oprócz dwóch podstawowych wersji opracowano szereg wersji specjalistycznych pojazdu, które nie weszły jednak do produkcji.

Wyprodukowano dotychczas następujące wersje tego pojazdu:

Wiesel 1:

Wiesel 1 Aufklärung - wersja rozpoznawcza

Wiesel 1 ATM HOT - wersja przeciwpancerna wyposażona w wyrzutnię pocisków HOT

Wiesel 1 Radar - wersja wyposażona w wielozadaniowy radar RATAC-S

Wiesel 1 ATM TOW - wersja przeciwpancerna wyposażona w wyrzutnię pocisków TOW

Wiesel 1 ATM TOW Resupply - wersja do transportu pocisków przeciwpancernych TOW

Wiesel 1 MK20 - wersja wsparcia ogniowego wyposażona w działko kaliber 20 mm

Wiesel 1 MK25 -wersja z działkiem 25 mm

Wiesel 2 - wersja powstała przez powiększenie wersji Wiesel I m.in poprzez dodanie piątego koła nośnego. Zastosowano nowy silnik stosowany także w samochodach Audi TDI. Na pojeździe zwiększono także opancerzenie i dodano klimatyzację:

Wiesel 2 BF/UF (LeFlaSys Command) - centrum dowodzenia obrony przeciwlotniczej

Wiesel 2 AFF (LeFlaSys Radar) - wersja wyposażona w radar służący do wykrywania celów powietrznych

Wiesel 2 Ozelot (LeFlaSys Launcher) - wersja wyposażona w wyrzutnię pocisków przeciwlotniczych

Wiesel 2 Ambulance

Wiesel 2 APC - wersja do transportu 4 żołnierzy

Wiesel 2 Command - centrum dowodzenia

Wiesel 2 Mortar - wersja wyposażona w moździerz 120 mm

Wiesel 2 Argus - wersja rozpoznawcza

Wiesel 2 Carrier - wersja amunicyjna

Wiesel 2 Pionier - wersja rozpoznania inżynieryjnego

Wiesel 2 Primus - wersja służąca do rozpoznania i kierowania ogniem

Wiesel 2 ATM HOT - wersja przeciwpancerna wyposażona w wyrzutnię pocisków przeciwpancernych HOT

Na zdjęciu wersja z TOW podczas malowania – model ROCO w skali 1/87 (naprawdę bardzo malutki – tak malutki, że chyba dorobię mu podstawkę żeby nie zaginął w akcji:).

Mam jeszcze jeden model - wersję z działkiem 20mm. Ale o tem - potem :)

Schützenpanzer SPZ 02/11 Kurz (Niemcy, modern)

2011-01-31T10:31:00.001+01:00

Dzisiaj kolejna odsłona - pojazd z początku "Zimej Wojny": Schützenpanzer SPZ 02/11 Kurz.

Schützenpanzer SPZ 02/11 Kurz - opancerzony pojazd rozpoznawczy powstał dla Bundeswehry na bazie modyfikowanego francuskiego pojazdu rozpoznawczego Hotchkiss SP1a. W latach 1958-62 Bundeswehra otrzymała 2 374 tych pojazdów. Służyły głównie w plutonach pancernych batalionów piechoty oraz w pododdziałach rozpoznawczych do 1982 roku. Zostały zastąpione przez Spähpanzer Luchs.

Były budowane następujące wersje specjalne Schützenpanzer Kurz:

¾ kurz Sanitätspanzer 2-2 – sanitarny pojazd ewakuacyjny,

¾ Beobachtungspanzer 22-2 – obserwacyjny pojazd artylerii,

¾ Mörserträger 51-2 – pojazd z moździerzem 81 mm,

¾ Radarpanzer 91-2 - Pojazd wyposażony w radar AN/TPS-33,

¾ Nachschubpanzer 42-1 - pierwotnie Hotchkiss CC-2-55 konstrukcji, używany od 1958 do 1962 roku.

¾ Spähpanzer SC IC - czołg lekki uzbrojony w działo 75mm.

Model także jest produkcji ROCO w skali 1/87.

Schützenpanzer Lang HS.30 (Niemcy, modern)

2011-01-26T10:41:00.001+01:00

Schützenpanzer Lang - jeszcze jeden pojazd skonstruowany specjalnie dla Bundeswehry, zbudowany na tym samym podwoziu, co Raketenjagdpanzer 2.

Kilka słów o bohaterze :)

Schützenpanzer Lang HS.30 (Schützenpanzer SPZ 03/12) – niemiecki bojowy wóz piechoty zaprojektowany w latach 50-ch. Zbudowano 2176 sztuk tych pojazdów (planowano początkowo budowę 10 000 sztuk). Od 1974 roku HS 30 zaczęto zastępować pojazdami Marder 1.

Pojazd uzbrojony był w armatę automatyczną kalibru 20 mm i mógł przewozić pięciu żołnierzy piechoty.

Były budowane następujące wersje pojazdu:

¾ lang Schützenpanzer – pojazd standardowy,

¾ lang Schützenpanzer FuFu – pojazd dowodzenia i łączności,

¾ lang Schützenpanzer LGS M40A1 – pojazd uzbrojony w działo bezodrzutowe 106 mm M40A1,

¾ lang Schützenpanzer Panzermörser – moździerz samobieżny 81 mm, a później 120mm,

¾ lang Schützenpanzer Feuerleitpanzer – pojazd obserwacyjny artylerii,

¾ Raketenjagdpanzer 1 . – pojazd uzbrojony w ppk SS-11.

Model także jest z firmy Roco w skali 1/87 - czeka obecnie na glejzowanie i kalkomanie.

Raketenjagdpanzer 2(Niemcy, modern)

2011-01-26T07:10:00.003+01:00

Dzisiaj kolejne z posiadanych przeze mnie pojazdów bojowych Bundeswehry:

Raketenjagdpanzer 2 (Raketenjagdpanzer SS-11) – rakietowy niszczyciel czołgów, uzbrojony w ppk Nord SS.11 został opracowany dla potrzeb Bundeswehry we wczesnych latach 60-tych. Wszedł oficjalnie na uzbrojenie dopiero w 1967 roku. Zbudowano w sumie w zakładach Hanomag i Henschel 318 niszczycieli czołgów tego typu.

W latach 1978-82 316 Raketenjagdpanzer 2 zostało wyposażonych w nowy system ppk HOT oraz dodatkowe opancerzenie I trafiło ponownie do uzbrojenia Bundeswehry jako Raketenjagdpanzer Jaguar 1.

Modele są także produkcji Roco w skali 1/87 - obecnie w trakcie malowania.

Kanonenjagdpanzer (Niemcy, modern)

2011-01-25T06:57:00.003+01:00

Dzisiaj dla odmiany coś na gąsienicach :)

Kanonenjagdpanzer (Jagdpanzer Kanone 90mm) – niemiecki niszczycie czołgów produkowany na potrzeby Bundeswehry w latach 1966-67.

Wozy jako główne uzbrojenie otrzymały działa 90mm pochodzące z wycofywanych z uzbrojenia czołgów M47. Zbudowano w sumie w zakładach Hanomag i Henschel 770 niszczycieli czołgów tego typu.

Kanonenjagdpanzer został zbudowany na podwoziu typu Fahrzeugfamilie Leichte, które wykorzystano także przy budowie BWP Marder. W swojej konstrukcji pojazd nawiązywał do słynnych niemieckich Jagdpanzer IV, budowanych i używanych z powodzeniem podczas II Wojny Światowej.

W latach 80-tych większość niemieckich Kanonenjagdpanzer została przebudowana na rakietowe niszczyciele czołgów Raketenjagdpanzer 4 Jaguar 2 oraz na pojazdy obserwacyjne artylerii Beobachtungspanzer.

Pozostałe Kanonenjagdpanzer służyły w Bundeswehrze (w oddziałach piechoty górskiej i obrony krajowej) oraz w armii belgijskiej do lat 90-tych.

Modelik jest w skali 1/87 i obecnie maluje się powolutku.

Unimog po raz czwarty (modern)

2011-01-23T09:35:00.001+01:00

Dzisiaj ostatni z posiadanych przeze mnie modeli Universal Motor Gerät – tym razem najstarszy Unimog S404 – służący w armiach kilku państw NATO m.in. RFN, Belgii i Kanady.